Perşembe, Ağustos 2

HÜKÜMSÜZ

o duyduğun sesimdir
doğarken kaybetmişim
hatırlamıyorum tınısını...
bir yerlerde misketlerim olacaktı
annem almıştı elimden daha çocuktum
yutarda ölürüm onlarla diye ..korkmuştu...
bak kalbim şuracıkta atıyor
17 yaşımdı hatırlıyorum
sarı saçlı bir çocuğa vermiştim
hala sıcaklığını hissediyorum içimde...
Gözlerim bir ağaç dalında asılı kaldı
Parmaklarım eski bir piyanonun tuşlarında
ayaklarım istinye yollarında
boğazda hala dolaşıyorlar...
Kafamın içinde yeller esiyor
Malum bomboş
Aklım kaldı bir kitabın köşesinde....
Ruhumun içinde olduğu keseyi
Pazarda yankesiciler çaldılar.
Dudaklarımı dün gördüm
Yeni bir rujun reklam filminde...
Oyuncak bir ayım vardı\hani çok severdim
Çizgi film yıldızı olmuş
İmzalı resmini yollamış bana geçenlerde...
Dilimdeki son şarkı
Sansüre takılmış
Çalınmıyor artık sokaklarda...
Aynalara baktığımda
Yanımdakini görüyorum artık sadece
Bedenimi bir mağazaya sattım
Kendi istedi
Vitrin mankeni olacakmış...
Hatıraları yollarını kaybetmiş
kafayı çekiyorlardı
geçen gün rastladım
çiçek pasajında...
Artık gerek kalmadı diye
Nüfus kağıdımı da yırtıp attım sonunda...
Hükümsüzdür.

"kendi gitti adı bile kalmadı yadigar"

Hiç yorum yok:

İçin...

Fotoğrafım
İzmirli... Atatürkçü.... Kafası hep karışık... Bunlargillerden... Anarşit... Akdenizli olmaktan gurur duyuyor .... Akdenizli olmak hayata karşı bir duruştur sanırım. Akdenizli olmak ; kanının deli akmasıdır, bağıra çağıra konuşmaktır, kalabalık aile sofralarıdır, kapı gıcırtısına oynamaktır, şarkılara ayakla ritm tutmaktır, zeytindir,zeytinyağıdır, teninin güneş yanığı rengini yıl boyu korumasıdır, güzel kızlardır, yakışıklı erkeklerdir, damak zevkidir, daha ötesi hayat zevkidir... Yani Akdenizli olmak bir ülkenin ötesinde bir iç denizin çevresinde yaşayan tüm insanların o deniz gibi rengarenk,kah huzurlu,kah deli dolu olmasıdır.Bir ülkeye değil bir denize kendini ait hissetmektir.

deviantart

Powered By Blogger