Pazartesi, Temmuz 16

...

Sesini duymazsam öleceğim...
Sonra bir bir yapraklar dökülecek.
Bir şehre vakitsiz sonbahar gelecek.
Ve ben kızıl yapraklara gömüleceğim..
Seni görmezsem öleceğim…
Tüm aynalar bir anda paramparça olacak.
Bir ömür yansımasız kalacak.
Ve ben kırık cam parçalarına gömüleceğim..
Sensiz yaşarsam öleceğim…
Ecelim geldiği için değil mesela.
Kanser gibi...acılar içinde kıvranarak.
Yavaş yavaş değil aniden.
Bir tuhaf acımasız öleceğim.
Bir şehre karanlık çökecek.
Ve ben karanlıklara gömüleceğim…
Sanki hiç yaşamamış olacağım.
Sensiz ölürsem...dönmeyeceğim…
Benim kıyamet günüm olmayacak.
Sonsuzluğa gömüleceğim.
Ve dünya bana bürünecek.
Herkese sensizlikten öldüğümü söyleyeceğim.
Ey aşk..ey sevgili...
Sensiz ölüm bile sensizliğimin sonu olmayacak.
Ve ben defalarca ölüp ölüp dirileceğim…

Hiç yorum yok:

İçin...

Fotoğrafım
İzmirli... Atatürkçü.... Kafası hep karışık... Bunlargillerden... Anarşit... Akdenizli olmaktan gurur duyuyor .... Akdenizli olmak hayata karşı bir duruştur sanırım. Akdenizli olmak ; kanının deli akmasıdır, bağıra çağıra konuşmaktır, kalabalık aile sofralarıdır, kapı gıcırtısına oynamaktır, şarkılara ayakla ritm tutmaktır, zeytindir,zeytinyağıdır, teninin güneş yanığı rengini yıl boyu korumasıdır, güzel kızlardır, yakışıklı erkeklerdir, damak zevkidir, daha ötesi hayat zevkidir... Yani Akdenizli olmak bir ülkenin ötesinde bir iç denizin çevresinde yaşayan tüm insanların o deniz gibi rengarenk,kah huzurlu,kah deli dolu olmasıdır.Bir ülkeye değil bir denize kendini ait hissetmektir.

deviantart

Powered By Blogger