Seni sevmek gibi, bu şehri sevmek…
Hafif ürkek ama bir o kadar da tutkulu…
Düşünmeden sonunun ne olduğunu,
Ya da hesaba katmadan “o beni seviyor mu” kuruntusunu…
Seni sevmek gibi, bu şehri sevmek,
Her an son günmüş gibi diken üstünde,
Hiç bitmeyecekmiş gibi sabırla…
Kendini ,ruhunu onun içinde eritmekten çekinmeden.
Seni sevmek gibi, bu şehri sevmek…
Onunla nefes aldığını bilmenin kabullenmişliğine
Onsuz yaşayacak olduğunu bilmenin yarım kalmışlığını eklemek,
Ve ne olursa olsun,
Sevmeye,ümit etmeye devam etmek...
Sonunda bu harla yanacağını bilerek korkmadan.
Seni sevmek gibi..İstanbul’u sevmek…
İçin...
- maikedi
- İzmirli... Atatürkçü.... Kafası hep karışık... Bunlargillerden... Anarşit... Akdenizli olmaktan gurur duyuyor .... Akdenizli olmak hayata karşı bir duruştur sanırım. Akdenizli olmak ; kanının deli akmasıdır, bağıra çağıra konuşmaktır, kalabalık aile sofralarıdır, kapı gıcırtısına oynamaktır, şarkılara ayakla ritm tutmaktır, zeytindir,zeytinyağıdır, teninin güneş yanığı rengini yıl boyu korumasıdır, güzel kızlardır, yakışıklı erkeklerdir, damak zevkidir, daha ötesi hayat zevkidir... Yani Akdenizli olmak bir ülkenin ötesinde bir iç denizin çevresinde yaşayan tüm insanların o deniz gibi rengarenk,kah huzurlu,kah deli dolu olmasıdır.Bir ülkeye değil bir denize kendini ait hissetmektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder