Pazartesi, Temmuz 16

VEDA

Bu ne ilk ne de son gidişim...
Sıkıştığım her yerde kaçabilirim
Beni hergün başka şehirde bulabilirsin.
Işıkları bile kapatmadan çekip gidebilirim
Her an hazır bir çanta bekleyebilir beni…
Ya da sadece beni alıp giderim..
Zor şey vatansız olmak
-Ki her insan bir tutunacak dal ister,
Benim de köklerim olmalı elbet
Uzanır gibi kendime…
Bunları anlatıyorum üzülme diye
Bil ki kaçtığım sen değilsin kendim…
Her sabah senin yanında uyanıyor olmak
Aslında en büyük temennim…
Yanında olmasamda
Kendimi senin kuytularından
Açık denizlere fırlatsamda...
Tüm bu fırtınalar, kasırgalar ve yurtsuzluklar ortasında
Tek emin olduğum
Sensin..
Sen -ki
memleketi yüreğimin-

Hiç yorum yok:

İçin...

Fotoğrafım
İzmirli... Atatürkçü.... Kafası hep karışık... Bunlargillerden... Anarşit... Akdenizli olmaktan gurur duyuyor .... Akdenizli olmak hayata karşı bir duruştur sanırım. Akdenizli olmak ; kanının deli akmasıdır, bağıra çağıra konuşmaktır, kalabalık aile sofralarıdır, kapı gıcırtısına oynamaktır, şarkılara ayakla ritm tutmaktır, zeytindir,zeytinyağıdır, teninin güneş yanığı rengini yıl boyu korumasıdır, güzel kızlardır, yakışıklı erkeklerdir, damak zevkidir, daha ötesi hayat zevkidir... Yani Akdenizli olmak bir ülkenin ötesinde bir iç denizin çevresinde yaşayan tüm insanların o deniz gibi rengarenk,kah huzurlu,kah deli dolu olmasıdır.Bir ülkeye değil bir denize kendini ait hissetmektir.

deviantart

Powered By Blogger