Sen yokken ben her sabah suladım bahçedeki çiçekleri yağan yağmura aldırmadan...
Sen yokken ben kedilerin yemeklerini hiç aksatmadım...
Sen yokken ben okudum yeni çıkan ama pek popüler olamayan kitapları...
Sen yokken ben şarkı söyledim hicaz makamında...
Sen yokken ben birmilyonbirincikez izledim 'mesajınız var'ı...
Sen yokken ben şiirler yazdım yitik bir aşkı anlatan...
Sen yokken ben sustum söylemediklerimi...
Sen yokken ben yine çaya üç şeker koyarak karıştırmadan içtim...
Sen yokken ben yine bisiklete bindim akşamları...
Sen yokken ben Buse’yle birlikte oyunlar oynadım...
Sen yokken ben rakıyı buzsuz içtim yaz sıcağına rağmen...
Sen yokken ben büyütmedim içimdeki çocuğu...
Sen yokken ben inadına gülümsedim ağladıklarıma...
Sen yokken ben en çok seni özledim....
İçin...
- maikedi
- İzmirli... Atatürkçü.... Kafası hep karışık... Bunlargillerden... Anarşit... Akdenizli olmaktan gurur duyuyor .... Akdenizli olmak hayata karşı bir duruştur sanırım. Akdenizli olmak ; kanının deli akmasıdır, bağıra çağıra konuşmaktır, kalabalık aile sofralarıdır, kapı gıcırtısına oynamaktır, şarkılara ayakla ritm tutmaktır, zeytindir,zeytinyağıdır, teninin güneş yanığı rengini yıl boyu korumasıdır, güzel kızlardır, yakışıklı erkeklerdir, damak zevkidir, daha ötesi hayat zevkidir... Yani Akdenizli olmak bir ülkenin ötesinde bir iç denizin çevresinde yaşayan tüm insanların o deniz gibi rengarenk,kah huzurlu,kah deli dolu olmasıdır.Bir ülkeye değil bir denize kendini ait hissetmektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder