Bir misafirliğe gittiğinde
Söz bitince
Ve ister istemez gözler
Televizyonlara çevrilip
“Bir çay daha alırmısınız?” sorusu
Artık gelmediğinde
Kalkmasını bilmek gerek
Yemek yerken
Yediğin lokmalar artık ardı ardına dizildiğinde
Tepside duran son biber dolması bile
Cazip gelmediğinde
Sofradan kalkmasını bilmek gerek
Bir aşk bittiğinde
Gözlerinin ışıltısı söndüğünde
Adı kalbini titretmediğinde
Elleri ellerini ısıtmayıp
Hatta uzanmak bile istemediğinde
Gitmesini bilmek gerek
Ama en önemlisi
Sen bittiğinde
İçinden nefes almak bile gelmediğinde
fark ettiğinde aslında
Varlığının ve yokluğunun
Farklı olmadığını
Ve seni bağlayan tek şey hayata
Aldığın nefes kaldığında
Ölmesini bilmek gerek….
İçin...
- maikedi
- İzmirli... Atatürkçü.... Kafası hep karışık... Bunlargillerden... Anarşit... Akdenizli olmaktan gurur duyuyor .... Akdenizli olmak hayata karşı bir duruştur sanırım. Akdenizli olmak ; kanının deli akmasıdır, bağıra çağıra konuşmaktır, kalabalık aile sofralarıdır, kapı gıcırtısına oynamaktır, şarkılara ayakla ritm tutmaktır, zeytindir,zeytinyağıdır, teninin güneş yanığı rengini yıl boyu korumasıdır, güzel kızlardır, yakışıklı erkeklerdir, damak zevkidir, daha ötesi hayat zevkidir... Yani Akdenizli olmak bir ülkenin ötesinde bir iç denizin çevresinde yaşayan tüm insanların o deniz gibi rengarenk,kah huzurlu,kah deli dolu olmasıdır.Bir ülkeye değil bir denize kendini ait hissetmektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder