beyaz ...
sen geliyorsun ya,
mevsim bahara dönüyor kış ortası,
durduramıyorum içimde açan erik ağacını...
sen gülüyorsun ya,
gün yeniden doğuyor,
hayretle izliyorum gecenin gündüze dönmesini...
sen seviyorsun ya beni...
diyorum ki ..
hiç sevilmemişim...
siyah...
sen susuyorsun ya ,
sanki tüm sesler, sesini yitiriyor...
boşu boşuna bağırıyorum,adındaki sessiz harfleri...
sen gidiyorsun ya,
sanki tüm şehir rengini kaybediyor,
boşu boşuna oynuyorum alıcının renk ayarıyla...
sen vazgeçiyorsun ya benden...
diyorum ki
hiç ölmemişim...
İçin...
- maikedi
- İzmirli... Atatürkçü.... Kafası hep karışık... Bunlargillerden... Anarşit... Akdenizli olmaktan gurur duyuyor .... Akdenizli olmak hayata karşı bir duruştur sanırım. Akdenizli olmak ; kanının deli akmasıdır, bağıra çağıra konuşmaktır, kalabalık aile sofralarıdır, kapı gıcırtısına oynamaktır, şarkılara ayakla ritm tutmaktır, zeytindir,zeytinyağıdır, teninin güneş yanığı rengini yıl boyu korumasıdır, güzel kızlardır, yakışıklı erkeklerdir, damak zevkidir, daha ötesi hayat zevkidir... Yani Akdenizli olmak bir ülkenin ötesinde bir iç denizin çevresinde yaşayan tüm insanların o deniz gibi rengarenk,kah huzurlu,kah deli dolu olmasıdır.Bir ülkeye değil bir denize kendini ait hissetmektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder