YAZILI TACİZLER

1 nolu doğumgünü için :)

2012-02-13T22:11:00.000+02:00

Yıl 1996.Günlerden 13 Şubat.Tam 16 yıl önce bu saatlerde.Doğumgününü kutluyorduk yine.Evin her yerine küçük notlar ve hediyeler yerleştirmiştim.Çok eğlenceli bir hazine avıydı :)
O günün üzerinden 16 koca yıl geçti.O gün gözlerinde ki ışık hala değişmedi.
Hayatıma girdiğin için hep minnettar oldum.
İyi ki doğdun tatlım.
İyi ki varsın.
Doğumgünün kutlu olsun.

Bütün iyi kitapların sonunda
Bütün gündüzlerin gecelerin sonunda
Meltemi senden esen
Yüreği sende olan
Yeni bir başlangıç vardır

Parmağını sürsen elmaya rengini anlarsın
Gözünle görsen
Elmayı sesini duyarsın
Onu işitsen yuvarlağı sende kalır
Her başlangıçta yeni bir anlam vardır

Nedensiz bir çocuk ağlaması bile
Çok sonraki gülüşün başlangıcıdır
Edip Cansever

son

2012-01-15T20:36:00.000+02:00

herşeyin başladığı yerdeyim bu gece
üzerimde bir kuru sarhoşluk hali
giyindiğim ne varsa çıkarıyorum senden yana
vedaların bir anlamı olmalı
gecenin ilerleyen saatlerine kazılı
birer bıçak izi gibi
hain ve sisli ve puslu bir İzmir akşamında
hayallerime karlar yağmalı
ansızın sirenler çalmalı
tüm radyolar anons etmeli
bittiğini...
kestiğim yerden seni
kan kırmızı bir gül filizlenecek sabah yüreğimin
ve herşey başka bir aşka ertelenecek...
...
sen bitsen de ...bu şiir yarım kalacak....

Özlemek

2011-12-13T18:57:00.001+02:00

Hiç hesapta yokken bugün özledim seni
Sesinde oturan haylaz çocuğu
Çenende gülümserken beliren gamzeyi özledim...
Yeşili maviyi denizi değil ama
Gözlerinde ki ışıl ışıl kahveyi özledim
Galatayı değil golgesinde yaptığımız sohbeti
Maçkayı değil maçkadan geçerken seninle jezabeli anmayı özledim...
Gözlerinde dinlenmeyi,
Sesinle demlenmeyi,
Sevdanla sarhoşluğu özledim...
Hiç hesapta yokken...
Birdenbire...
Seni özledim...

posted from Bloggeroid

etme...

2011-11-22T19:51:00.001+02:00

duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme

başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme

sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme

çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru
çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme

ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için
bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi
sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme

sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme

bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan
gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme

ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi
bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme

şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize
o zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme

bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle
huzurumu bozuyorsun sen mavediyorsun etme
harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı
ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme
isyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil
aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme

mevlana

ölürken de sevdalı kal(acağım)

2011-11-21T21:45:00.001+02:00

Uslanma hep deli kal
Büyüme sakın çocuk kal
Es deli deli böyle kal
Son harmanında sevdanın
Tüken toz toz savrula kal
Suçüstü bulmalı ölüm
Ölürken de sevdalı kal

Aziz Nesin

...

2011-11-19T21:47:00.001+02:00

Başımı koysam koynuna
kokunu içime çeksem
sıcaklığında dinlendirsem yorgun ruhumu...
desem ki
"çok zor sevgili
sana sevdam dinmedi....."

Can Baba'dan

2011-11-19T17:38:00.001+02:00

Bana dedi ki:
Benden ne istiyorsun?

Can Baba demiş ki dedim :
Erkek dediğin

Seni elinin tersiyle değil avucunun içiyle kavrayacak.
Bileceksin ki emin ellerdeyim,başkası tutamaz elimi böyle.
Rahat olacaksın yanında,çok konuşmayacak, beynini didiklemeyecek.
İnce olacak; seni senin kadar düşünecek.

Erkek dediğin, sen onu merak ettiğinde
kendisine hesap soruluyor havalarına girmeyecek.
Senin inceliğine karşı umursamaz sözler sarf etmeyecek.
Erkek dediğin, kadının sinirini bozmayacak,
cinlerini tepesine çıkarmayacak, sanki sen onun için varmışsın
her ne zaman istese emrine amadeymişsin, o ne yaparsa yapsın
her istediğinde yanında elinin altında olacakmışsın tiplerine girmeyecek.

Erkek dediğin, sen ona sevgini hissettirdiğinde,
sen ona kayıtsız şartsız asıkmışsın gibi havalara girmeyecek.

Erkek dediğin ilgi gördüğünde ilgiyle,
sevgi gördüğünde sevgiyle karşılık verecek.
Erkek dediğin, sen onun için kendine baktığında,
sırf ona daha güzel görünmek için giyinip kuşandığında
hiçbir şey olmamış gibi davranmayacak.

Erkek dediğin, ruhunu okşamasını bilecek.
Romantik olacak kimi gün habersizce kucağında
çiçeklerle çıkıp gelecek.

Özel günleri unutmayı marifet sanmayacak.
Erkek dediğin, kayıtsız olmayacak senin bütün zarafetine karşı.
Gerçekten seven bir kadın sevgi ve ilgi bekler,
erkeğine verdiği aşkın karşılığında küçük bir tatlı söz,
kısa bir mesaj, bir çağrı bile onu mutlu edebilir.
Erkek dediğin bütün bunları cebinden para harcıyormuş gibi
cimrilikle yapmayacak.
Erkek dediğin, ben aranmayı, çok aramayı sevmem demeyecek.
Erkek dediğin, her şey kendi istediği gibi olsun istemeyecek.
Sadece kendi caninin istemesine bağlamayacak her şeyi.

Erkek dediğinin, hissettiğiyle yaptığı şey arasında uçurum olmayacak.
Erkek dediğin, cesur olacak cesur.
Seni seviyorum derken korkmayacak,
başka şeylerin arkasına gizlenmeyecek.
Seviyorum deyip bir sonraki perdede kaçmayacak,
özlüyorum diyorsa gelecek, kaybetmek istemiyorum diyorsa kaybetmeyecek.

Erkek dediğin aşkına sahip çıkacak.
Korkak olmaz erkek dediğin.
Erkek dediğin iyi sevişecek. Koyun gibi yatmayacak,
bir an önce su is bitse demeyecek.
Aşksız yatmayacak yatağa ve
sen bunu bileceksin.

Bir baba şefkatiyle seni alnından öptüğünde bileceksin ki
sevgisi geçici ve zayıf değildir.
Erkek dediğin, ve sevgiyle öptüğünde
dudaklarından bileceksin ki opusun tek sebebi şehvet değildir.

Erkek dediğin aldatmayacak. Aldatmak basitliktir.
Seviyorum diyorsa aldatmaz erkek dediğin.

Aldatıyorsa sevmiyor demektir.

Erkek dediğin yakışıklı olacak, çekici olacak ama
bundan çok daha öte bir şey...

Erkek dediğin, zeki olacak. Kadının küçük yalanlara,bahanelere inanmayacağını, kendisini kendi gibi tanıdığını bilecek.Kadının zekasını küçümsemeyecek kadar zeki olacak. Zeki olacak, seni bir hamur gibi karmasını bilecek, o hamura kendisini katmasını da.

Erkek dediğin, değerlerini bir anlık hevesler uğruna satmayacak.
Namussuzluğunu, ahlaksızlığını ancak ve ancak seninle yataktayken kullanacak.
Yan gözle hatun kesmeyecek, üstüne sevgili edinmeyecek.
Erkek dediğin önce kendini sevecek. Kendini sevmeyen erkektenkimseye hayır gelmez.

Bir bakarsın ki yıllar sonra bu adamla ne yatağa sığıyorsun, ne toprağa...

Koluna girip gezmesini bileceksin gururla koynuna alıp sevişmesini de.
Erkek dediğin, babalığını da bilecek, ana-babaya hürmet etmeyi, kadir kıymet bilmeyi, vefakarlığı, fedakarlığı. ..
Erkek dediğin seni koruyacak,kuşatacak .
O nerede olursa olsun seni koruyacağını bileceksin.
Pısırık olmayacak erkek dediğin.
Erkek dediğin erkek olacak güzelim.
Seni sadece sen olduğun için sevecek.
Parayla pulla, kariyerle, güçle, kimin ne dediğiyle hareket etmeyecek.
Hem sevgilin, hem arkadasın olacak !

ohoooo ne dedi çok şey istiyorsun.Çünkü ben böyleyim dedim :) Sen bilirsin

Kadın dediğin

Kadının hası yumuşak başlı olmaz, ama ağırbaşlı ve sıcak olur.
Ağırbaşlılıktan kastım, sıkıcılık değil elbet.
Şımarıklığın da hakkını verir.
Ağırbaşlı tebessümleri olur bir de.
Kadın yüzü dediğin mahkeme duvarına benzemeyecek.
Bu tebessümler sevgidir.
Yumuşacık bir sevgi olur kadın yüreğinde.
Kim olursa olsun, ne yaşamış olursa olsun.
Erkeğini dizine yatırıp saçlarını okşamayı bilir gerçek bir kadın.
Kadının hası nerede, nasıl davranacağını bilir…insanların içinde kapris yapmaz, hır çıkarmaz; ama gerçek bir osmanlı kadını gibi,adabıyla, raconuyla istediğini alır.
Dırdır etmez.
Çok konuşup, baskı yapıp erkeği bezdirmez.
Yüz göz olmaz kadının hası.
Bazen öyle bir bakar ki, hele bir de bazen öyle bir susar ki,
bin tümceye bedeldir bu bakmalarla susmalar.
Bu kadın üzülmeyi de bilir, ağlamayı da,kızmayı da.
Ama üzmemek lazım, ayrıca kızdırmaya da gelmez.
Gerçek bir kadın ezik durmaz.
Kambur yürümez, dimdik durur.
Kendine saygısı, güveni vardır.
Erkeğine can yoldaşı olur,destek olur, onu dinlemeyi bilir.
Bazen utangaç olur, bazen ürkek.
Soğuktan ya da yalnızlıktan korkabilir kadın.
Aptal olmaz gerçek bir kadın.
Bön bön bakmaz adamların suratına.
Hülyalı bakışları da olsa, zihni uyanık olur.
Hüznü, gökten deli deli yağan yağmur gibi olur, saçlarından akar.
Neşesi ise öyle renkli, öyle dağınık; saçları savrulur.
Kahkahaları vardır bu kadının, çın çın eder odaların duvarlarında. Sesi güzel olur kadının, biraz buğulu...
Arada bir pencereye yaslar başını,sokağa dalıp gider, bir şarkı söyler. Olgunluğuyla şaşırtır erkeği.
Bazen de öyle çocuk olur, öyle sağlam saçmalar ki,
yine, yine şaşırtır onu.sıkmaz kadın,
bunaltmaz, yaşa yaşa bitmez.
Huzur verir varlığıyla. İçmesini de bilir kadının hası.
Bazı akşamlar anason kokulu tüter sofrasının sıcağı.
İçli bir türkü dinler bazen, üşür, sırtına hırkasını alır.
Konuşurken insanın yüzüne bakar kadın.
Kibirli olmaz. Kültürsüz olmaz. Bomboş olmaz kafası.
Dünyanın, ülkenin olaylarını bilir,anlar,söyleyecek sözü vardır.
Kişiliklidir. Beceriklidir.
Tırnağı kırılınca üzülür, üzülür işte,profesör de olsa, sultan da olsa,boksör de olsa üzülür.
Gerçek bir kadın hiçbir zaman reklam panolarındaki kızlara benzemez.
Etini teşhir etmez. Fosforlu bir taş gibiliği yoktur onun, loş bir cazibesi vardır.
Albenisi metrelerce öteden çarpar adamı.
Ne kadar örtüneceğini, ne kadar açılacağını, yerine ve zamanına görebilir.
Gerçek bir kadın paris podyumlarında yürüyen,
17. Yüzyılın vebalı kadınları gibi mankenlere benzemez.
Uzun saçları vardır kadının.
Yumuşak olur, güzel kokar.
Kadının hası saçlarını ne zaman toplayacağını, ne zaman salacağını bilir.
Kadına yaraşmaz soğukluk.
Gerçek bir kadın göbek atmayı, gerdan kırmayı, iyi becerir;
ama öyle her yerde masaların üstüne çıkıp oynamaz.
Havasında oldu mu, bir oynadı mı, herkes onu izler.
Kadın korunmayı sever, ama korunmaya muhtaç olmaz.
Erkekler korumayı severler, ama yine de güçsüz, zavallı kadınlardan hoşlanmazlar.
Güçlü kadından ise çekinirler, ona yanaşamazlar.
Kadının hası bu dengeyi kurmayı bilir;gücünü erkeğin gözüne gözüne sokmaz.
Has kadına naz da yakışır, kapris de.
Öyle tatlı, öyle kıvamlı naz eder ki,onun nazını erkek zevkle çeker.
Gerçek bir kadın şiir gibi olur,
mey gibi olur,
ömür gibi olur.

-can yücel-

CUMHURİYETİMİZİN 88. YAŞI KUTLU OLSUN....

2011-10-29T23:57:00.002+03:00

SAKIN UNUTMAYIN.....

Kerem gibi...

2011-10-26T07:51:00.001+03:00

İşte, "bir sonraki dalgada Ece de kesin içerde" yorumları yapılmasına
neden olan ve dostlarının, meslektaşlarının haksızlığa uğradığını
düşünen bir gazetecinin kaleminden dökülen satırlar:

"METRİS'in önünde durdum / Hasretin yerlere vurdum / Ben dağlarda uçan
kuştum, uçan kuştum..." Vakit geldi, gürültü yapmanın zamanıdır.
Sokaklara alışmak gerekecek, artık belli oldu.

Belli oldu vicdan yok, utanmak yok, şirazesi patlamış bir hınçla
geliyorlar üzerimize. Son düşünce kırıntısını yok edinceye, hepimiz
boş gözlerle ve dilimiz dışarıda onların emirlerini bekler hale
gelinceye kadar...

Önümüze attıkları ekmek için tüm kalbimizle şükredinceye kadar...

Gözlerinin içine bakmaktan korkup boynumuzu bükerek durana kadar...

Onurumuz, gururumuz, haysiyetimiz, omurgamız iyice bükülene kadar.

Üzerimize gelecekler.

Vakit geldi, hazırlanın.

"Yok artık, o kadarını da yapamazlar" dediğiniz şeyleri yapacaklar.

Şakşakçılarını bile "Bu kadarı da fazla" dedirtecek şeyler olacak.

Belli oldu, bundan sonra iyi haber gelmez mahkeme kapılarından.

Vakit geldi. Şahlandılar. Yöneticilerin bile yönetmediği bir zamana girildi.

KÜF GİBİ, PAS GİBİ...

Bir garip organizma ele geçiriyor şimdi ülkeyi. Küf gibi, pas gibi,
rutubet gibi, için için...

Dizginleri yöneticilerin elinde olmayan başka türlü bir şey bu.
Sinsiler, küf gibi, pas gibi, rutubet gibi sessizler.

Adlı adınca çıkmıyorlar ortaya yüzlerini göstermiyorlar.

Hayalet gibiler, etrafımız çoktan sarılmış. Kadrolarıyla, pusularıyla,
yosun tutmuş sabırlarıyla geliyorlar.

Allahın adını pis ağızlarında geveleyerek, gözyaşlarını geviş
getirerek geliyorlar.

"BAŞBAKAN BİLE DURDURAMAYACAK ONLARI" Vakit geldi, sıkı durun. En
büyük başkan Başbakan bile durduramayacak onları.

Çünkü yıllardır çevrelediler iktidar koltuğunu.

İktidar koltuğu hariç her yeri ele geçirdiler.

Tahta kurtları gibi ağır ağır...

O iktidar koltuklarında oturanlar biliyorlar: Koltukları havada
duruyor, onların omuzlarında.

Kıpırdasalar düşerler.

Delikanlılığın, kabadayılığın, bitirimliğin sınırı da buraya kadar işte.

Vakit geldi, neyiniz varsa koyun ortaya. Beklediniz değil mi bunca
zaman. Birileri, bir şeyler durdurur bu gidişi diye.

Öyle olmayacak. Anlamıyor musunuz, Ahmet'i alıyorlarsa, Nedim'i
götürüyorlarsa, denizin sonuna gelindi. Kara göründü hanımlar beyler,
kapkara, en kara, zifiri kara göründü.

Vakit geldi, nefesinizi uzun yola göre ayarlayın. Artık şaşırmayın,
dona kalmayın hayretten.

Bundan sonra neler neler olacak. Şaka gibi olacak her şey her
seferinde ve her seferinde çok ciddi olacak hepsi.

İnsanı güldürecek kadar saçma sorular soracaklar ve güldüğünüzde
suratınıza yiyeceksiniz tokadı.

Tıpkı darbelerin küçük askerlerinin hep yaptığı gibi.

Her faşist her kahkahayı üstüne alınır çünkü.

Vakit geldi, toparlayın ağzınızı, ürkütmeyin faşist vakvakları Vakit
geldi. Eski hikâyeleri hatırlayacaksınız.

Babamın 12 Mart darbesinden sonra avukatlık yaptığı davalardan
biriymiş. Bir öğretmene sormuş gazeteci Fethiye'de: "Hocam turşu
yapmak mı zordur, darbe yapmak mı?" Öğretmen cevap vermiş: "Turşu
yapmak daha zordur. Çünkü turşu için vasıflı hıyar gerekir. Darbe için
birkaç vasıfsız hıyar yeterlidir." Öğretmen böyle bir espri yaptı diye
yıllarca hapis cezasıyla yargılanmış. Komik değil mi? Bu komikliklerin
hepsi işte bizim de başımıza gelecek, geliyor. İnsanın hiç de gülesi
gelmiyor.

Vakit geldi. Rakı bardaklarını kaldırıp içerideki arkadaşlarımız için
içeceğiz. Dışarıda olduğumuz her günü suçlulukla yaşayıp, güldüğümüz
her seferinde dudağımızı kırıp onları hatırlayacağız.

Telefon numaralarını çevirdiğimizde buz gibi bir kadın sesi
"Aradığınız numaraya şu an..." diyecek.

Artık arkadaşlarımıza ulaşamayacağız.

Çünkü vakit geldi.

Vakit geldi. Artık bağır bağır bağırmanın zamanı. Çünkü hava kurşun
gibi ağır. Yeter artık...

posted from Bloggeroid

tutunamayanlar

2011-10-25T22:28:00.001+03:00

'' ben karagöz filan değilim. herkes birikmiş bizi seyrediyor. dağılın! kukla oynatmıyoruz burada. acı çekiyoruz. kapı kapı dolaşıp dileniyoruz. son kapıya geldik. insaf sahiplerine sesleniyoruz. ey insaf sahipleri! ben ve olric sizleri sarsmaya geldik. dünya tarihinde eşi görülmemiş bir duygululukla ve kendini beğenmişçesine ve kendinibeğenmişçesinesankibizdenöncebirşeysöylenmemişçesinegillerden olmaktan korkmadan kapınızı yumrukluyoruz. dilenciler krallığının en küstah soylusu olarak kişiliğimizi burnunuza dayıyoruz........ sizi ağlatmaya ve burnunuzdan getirmeye geldik. size dünyanın dörtten fazla bucağı olduğunu göstermeye geldik. bitmez tükenmez sızlanmalarımızla ananızı ağlatmaya niyetliyiz.''
"önce kelime vardı " diye basliyor yohannaya gore incil.kelimeden once de yalnizlik vardi.ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti yalnizlik.kelimenin bittigi yerde basladi;kelime soylenemeden once basladi.kelimeler yalnizligi unutturdu ve yalnizlik kelimelerle birlikte yasadi insanın icinde.kelimeler yalnizligi anlatti ve yalnizligin icinde kayboldu.yalnız kelimeler aciyi dindirdi ve kelimeler insanin aklina geldikce,yalnizlik buyudu dayanilmaz oldu."
-sf 153-
"üniversitede en çok sevdiğim öğrenciler, yıllardır okulu bitiremeyenlerdi. yanlarından ayrılamazdım. onların başarısızlık masallarını büyük bir hayranlıkla dinlerdim. sonra onları öğrenci olarak bıraktım üniversitede: ben bitirdim. meyhane arkadaşlarını da meyhanede bıraktım; ülkü arkadaşlarını da ülküleriyle başbaşa. bir yerde durmasını bilemedim. hiçbir yere varamadım. en çok da, başarısızların yanında kalmayı becermek istedim. beşiktaş'taki koltuk meyhanesindeki reşit beyle geçirmek isterdim bütün yaşantımı. beni bir yerde barındırmadılar." (s. 664)
- herkes geçer diyor. geçer mi olric ? herkes ne bilir acımı. herkes ne bilsin acımızı. yaşar gibi yapmaktan, özlemez gibi yapmaktan iyiymiş gibi yapmaktan.. nefes alıp onu içimde tutmaktan ve o nefeste boğulmaktan sıkıldım. ki nefessizlikten değil, nefesten boğulmaktır marifetimiz olric.
- evet efendimiz.
- bana katıldığını bilmek güzel. arada ses verme...n güzel. içimin.. sesi de olmasa ölürüm yalnızlıktan..
"tutturmuşlar biz ayrıldık diyorlar !..öyle mi olric ?..ayrıldık mı biz..? bu insanlar gerçekten deli olric ; senin içimde saklandığını hala göremediler...! "
"- gözden ırak, gönülden de ırak olur mu efendim?
- hayır olric... yüreğinde bi yer açıp oraya oturttuğun her kimse, seninle birlikte gider her yere.
- ben kötü biri miyim efendim? yüreğimde giden onca insanın yüreğinde bir yerim olduğuna neden inanmakta zorlanıyorum?
- onlar gerçekten gittiği içindir olric..."

"hiçbir gerçek yaşantım olmasaydı daha kolay geçirebilirdim zamanı yaşamak diye bir gerçek olduğunu bilmezdim oysa sen bana ilk gerçek yaşantıyı tanıtmakla yaşamadığım bütün hayallerimin gerçekleşebileceği saplantısına kapılmama sebep oldun(...)" (519)

...

2011-10-24T09:16:00.001+03:00

Gülümse hadi gülümse
Bulutlar gitsin...
...
Sazlarım vardı
Irmaklarım vardı
Çakıl taşlarım vardı benim
Ama sen başkasın...

posted from Bloggeroid

Yeniköy-Feridun Düzağaç

2011-10-14T13:00:00.000+03:00

Feridun Düzagac - Yenikoy [ Yuxexes ] faCRYsis

Çok uzun gemiler geçiyor boğazdan

Boğazımda düğümlenir adın

Birazdan güneş batar

Martıların doymak bilmez cığlıkları

İçimde durmak bilmeyen açlık: sen cığlıkları

Kısa sürüyor günler sensiz.

Tepede yeşil koruluk; korunuyor insandan

Uzaktan bakınca sanki yaşamak güzel

İçime sorsam içime sorsam, soramam

Yeniköyde evim

Eski köye yeni adet,

Bir sevgilim var benim;

Düşlerimden ibaret

Feridun Düzağaç

Omayra-Murathan Mungan

2011-10-14T12:54:00.003+03:00

Cevabı ömür süren bir soru bıraktım sana

Mendili kan kokan sevgili arkadaşım

Usta bakışların keşfettiği rahatlıkla arkama yaslandım

elimde şah mat yüzüğümde tek taş siyanür

adınla bulanan bir aşkın, bir maceranın

macerasında

yolun sonunu söylüyordu

günahkâr iki melek olan sağdıçlarım

Al birkaç bulutlu sözcük

atlasını sırtında taşıyan çalınmış bir zaman

mekik, taflan, kar kesatı bir iklim

aşk mı, macera mı dersin bu uzun seferberlik

bu ilişkinin topografyasını

mezhepler tarihinden bulup çıkardım

adanan boynunda o gümüş zincir

bilmiyorsun arması sallanıyor ucunda

işte yazgının kara zırhlısı!

Kork! kutsal kitaplardaki kadar kork!

Çünkü hiçtir bütün duygular

Korkunun verimi yanında

Benim ruhum nehirler kadar derin!

Kızıl kısraklar gibi üstümden geçeceksin!

Arı bir sessizlik duruyor

şiddetimizin armaları arasındaki uzaklıkta

gövdenin demir çekirdeği

kalkan teninin altında

sana okunaksız bana saydam giz

içindeki uğultunun izini sürüyorum

bir açıklığa taşıyorum ele vermez yerlerini

harabeler diriliyor

heykeller tamamlanıyor

kendi kehanetinden büyülenmiş gözlerimin önünde

başka çağlara gidip geliyoruz

aşk tanrısı için

seviştiğimiz ve uyuduğumuz sahillerde

aşkın kaplan ve yılan düğümüyle

Öpüyorum seni boynundaki yaradan

iniyorum kaynağına

aydınlanmamış yanların ışığa çıkıyor

dokunuşlarımın parıltısında

düğümlü mendilin, gümüş zincirin

sımsıkı mühürlendiğin bütün kilitler

çözülüyor avuçlarımda

Tılsım tamamlanıyor

ortaçağ kentlerinden geçiyoruz dönüşte

indiğim kaynakların mezhep değiştiriyor

zamanın ve uzamın kilitlendiği kara kutuda benim kelimelerim

tılsım tamamlanıyor

dudaklarımdan sızan erkek sütünün kara büyüsüyle

sevgilim oluyorsun

uyuyor ve yıkanıyoruz ay ışığında

bakıyorum güneş iniyor yüzünün alacakaranlığına

Adın yoktu tanıştığımızda

eksiğini de duymadık

bazen bir rüzgârı, bazen birkaç zeytini

adının yerine kullandık

Adın yoktu tanıştığımızda

sonra da olmadı

çünkü başka biri oldun zamanla

Şimdi adın var

şimdi ruhumun sislere sarılı derinlikleri

yükseliyor ve tehdit ediyor

kıstırılmış varlığımın bütün cephelerini

yüzümün pususunda geziyor

sularda bilenmiş bıçaklar

uyandırılmış acılarım, bulanmış sarnıcım

etimle ruhum arasında çelişen ilke

geri döndü bana

kendi ellerimle kurduğum kara büyüden

içimdeki tarih bitti

siliyorum bir aşkı var eden her ayrıntıdaki parmak izlerini

ve şimdi adın var

ve şimdi

ikimizin vaktinde

intikam saati geldi

Omayra, bu adı verdim sana

ve mevsimleri bütün anlamlarıyla

iki çakılına bir deniz vereyim

hayallerine mavi buğday

dokuz yaşamın olsun tek tek öldüreyim

esmer ve çırılçıplak bir gecede

bütün düşmanların gelecek

koynumdaki cenazene

Seni saran efsane çürüyüp toprağa karışırken

kucağımda başın

gümüş bir tarakla tarayacağım saçlarını

kendi enkazımın üstünde

kurtlar, çakallar gibi uluyarak ağlayacağım acıdan

öldürerek yaşatacağım seni kendimde

Ocağın parıltısıyla aydınlanan yüzün

gücünden habersiz sakin gülüşün

kamçılıyor içimdeki bütün köleleri

ben ki hileli bir oyun,

birkaç kırık zar

ve kara muskalı tılsımlarla

almışken seni kaderinden, kıyasıya bağlamışken kendime

asıl sen tutsak etmişsin beni

dünyaya kapalı kapıların ardındaki

içi boş sessizliğine

sığlığın, sevgisizliğin

o sonsuz kendiliğindenliğin

dünyanın sana değmeyen yerleri

nasıl da çekici yapıyor seni

o kadar bağlandım ki

tutkusuz bedenine

ya öldüreceğim seni

ya tunç çağından heykeller indireceğim dökümüne

Sayıklayan bir ağaç gibiyim Omayra

uğultusu geliyor ta derinden

gövdemin geçtiği masalların

içimdeki deprem ayakta tutuyor beni

geri dönüp vuruyor çalınmış zaman

bak sana korkaklığımı veriyorum

var olmanın bütün varoşlarından

ben yenildim, işte silahlarım

tılsım tamamlandı

sonuna geldim çizgilerini sildiğim

bir büyük haritanın

aşkım ölümün sınırında Omayra

olduğun yerde kal kımıldama!

SUSKUN

2011-09-28T22:47:00.000+03:00

   Sus, kimseler duymasın.

   Duymasın ölürüm ha.

   Aydım yarı gecede

   Yeşil bir yağmur sonra...

   Yağıyor yeşil.

   En uzak, o adsız ve kimselersiz,

   O yitik yıldızda duyuyor musun?

   Bir stradivarius inler kendi kendine,

   Yayı, reçinesi, köprüsü yeşil.

   Önce bendim diyor ve sonra benim...

   Ölümsüz, güzel ve çetin.

   Ezgisidir dolaşan bütün evreni,

   Bilinen, bilinmeyen ıssızlıkları.

   Canımı, tüylerimi sarmada şimdi

   Kendi rüzgarıyla vurgun...

   Sarıyor yeşil.

   Rüya, bütün çektigimiz.

   Rüya kahrım, rüya zindan.

   Nasıl da yılları buldu,

   Bir mısra boyu maceram...

   Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,

   Bilmezler nasıl sevdik,

   İki yitik hasret,

   İki parça can.

   Çatladı yüreği çakmaktaşının,

   Ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde

   Çağlardır boğulmuş bir su...

   Ağıyor yeşil.

   Yivlerinde yeşil güller fışkırmış,

   Susmuş bütün namlular...

   Susmuş dağ,

   Susmuş deniz.

   Dünya mışıl-mışıl,

   Uykular derin,

   Yılan su getirir yavru serçeye,

   Kısır kadin, maviş bir kız doğurmuş,

   Memeleri bereketli ve serin...

   Sağıyor yeşil.

   Aydım yarı gecede,

   Neron, çocuk kitaplarında çirkin bir surat,

   Ve Sezarsa, bir ad, yıkıntılarda.

   Ama hançer taşı sanki

   Koca Kartaca!

   Hani, kibrit suyu vermişlerdi üstüne

   Bak nasıl alıyor, yigit,

   Binlerce yıl da sonra

   Alıyor yesil.

   Vurur dağın doruğundan

   Atmacamın çalkara,

   Yalın gölgesi.

   Kuş vurmaz, tavşan almaz,

   Ama aç, azgın

   Köpek balıklarıydı parçaladığı

   Bak, Tiber saygılı, suskun.

   Bak nilüfer dizisi zinciri.

   Bunlar bukağısı, kolbağlarıdır,

   Cihanın ilk umudu, ilk sevgilisi,

   Ve ilk gerillası Spartakus'un.

   Susuyor yeşil.

   Sus, kimseler duymasın,

   Duymasın, ölürüm ha.

   Aymışam yarı gece,

   Seni bulmuşam sonra.

   Seni, kaburgamın altın parçası.

   Seni, dişlerinde elma kokusu.

   Bir daha hangi ana doğurur bizi?

   Ruhum...

   Mısra çekiyorum, haberin olsun.

   Çarşılarin en küçük meyhanesi bu,

   Saçları yüzümde kardeş, çocuksu.

   Derimizin altında o olüm namussuzu...

   Ve Ahmedin işi ilk rasgidiyor.

   İlktir dost elinin hançersizliği...

   Ağlıyor yeşil.

                            Ahmed ARİF

NOT:Ancak böye anlatılabilir işte ...En fazla bu....

Sen kaburgamın altın parçaso...

AYRILIKTA SÖYLENMİŞ BİR YAZ TÜRKÜSÜ.

2011-09-28T22:37:00.000+03:00

Gözlerine bakar ağlar

Bu son şarkı

Son umut

Gitme hep burada kal

Bizimle kal bu kıyıda

Her yanına dokundum bakışının

Her yerini tanıdım göklerinin

Gün boyu sende uçtum

Dinlendim dallarında

Atlılar gibi yoruldum yanında

Uyudum

Ölür kıyı ölür yazlar

Alır götürür karakış

Her bahar her umuda zorunlu mu

Neden yolcusun bu kadar

Gideceksen

Al götür umudumu

Al götür sonuna kadar

Afşar TİMUÇİN

çooooooookkkkkkkkkkkkkkkkkkk.....

2011-09-27T22:06:00.002+03:00

Ama ben çok...
Çünkü ben çok....
Aşığım sana....
Hala....

BALIK AĞZI

2011-09-27T19:06:00.002+03:00

Bu bir kılıçbalığının öyküsü
Yazılmasa da olurdu
Ama bizi yeni sulara götürecek akıntı durdu
Uskumrunun arkasından gidiyorduk
Sürünün içinde ben de vardım

Sırtımda bir zıpkın yarası
Mutlu olmasına mutluydum
Nedense gitmiyordu kulağımdan
Bir türlü o "ağ var" sesleri

Denizkızı girmiş düşünceme
Ben iflah olmam
Dalyanları birbirine katmak orkinosların harcı
Dolanınca ağa çok geçmeden küserim
Bir çocuk bile çeker sandala beni
Bu kadar ağır olmasam
Beni böyle koşturan yaşama sevinci
Kanal boyunca bir o yana bir bu yana

Siz yok musunuz siz derya kuzuları
Kestim kılıcımla karanlığını dibin
Yakamoz içinde bıraktım suları
Ah ayaz gecelerde olur ne olursa
Sırtımda bir zıpkın yarası

Alın beni mor kuşaklı bir takaya götürün
İri gözlerimde keder
Kılıcımda hüzün
Satın beni satın beni
Rakı için

Halim Şefik

Babama ve Ruhi Su'ya saygıyla

Not:Sana bu şiirin iki dizesini gönderdiğim de gerisini tamamlayacağını bilmek ve en son dizeyi söylerken içinden dökülen ah'ı duymak....Bunun için bile içilir be :)

canımın dermanı gibi.....

2011-09-24T01:12:00.002+03:00

livaneli-özcan deniz

sezen-candan

2011-09-24T01:02:00.002+03:00

kendimden kaçak
yarim keskin bıçak
nerde bende o yürek?????
yardan cayacak????

hep köşe bucak

vazgeç-tim

2011-09-24T01:00:00.001+03:00

tüm vazgeçişlere inat....
vazgeçilemeyenlere....

sınırları zorluyorum

2011-09-24T00:55:00.001+03:00

her gece uyku diye yattığım sensin....

muazzam düet

2011-09-24T00:52:00.001+03:00

sorma...yangınlardayım zaman zaman ...
sorma...utanırım
sorma söyleyemem...

zeki müren 'le devam

2011-09-24T00:49:00.000+03:00

beklenen şarkı

yüreğin sesini dinleme vaktidir....

2011-09-24T00:42:00.000+03:00

seven ne yapmaz?

arım balım peteğim...

sene de bir gün

Son...

2011-09-23T01:08:00.001+03:00

Bu gece tüm iplerimi koparmama 5 var.Yarın bu evden çıktığım da köklerim bağlarım kalmayacak."Şair tüm şehirlerin sürgünü/kendi yüreğinde yatandır" demiştim yıllar önce.Şimdi başlı başına sürgünüm...Heryerde misafirim...Kim tutabilir ki beni...Kim.bağlayabilir tekrar bir yere...

posted from Bloggeroid

Sensiz de

2011-09-20T17:31:00.000+03:00

aslına bakarsan sevgili
ne kadar sevsem de boş
sensiz de yaşayabiliyorum bak...
sensiz de gülüyorum arkadaşlarımın espirilerine,
sensiz de içebiliyorum rakıyı sadece peynirle,
sensiz de kahvaltı edebiliyorum pazar sabahları bahçede
sensiz de fotoğraflarını çekiyorum saklamaya değer bulduklarımın
sensiz de yaşıyorum anlayacağın
ama seninle olduğu gibi olmuyor be...
ben seninle yaşamak istiyorum
işte bu bütün mesele ...

Kuytu

2011-09-18T23:23:00.000+03:00

Başı sonu belirsiz şiirler yazıyorum şu ara...

Ne kadar uzağım aslında sana

bazen ne kadar yakın...

Bir meçhule gider gibi veda ediyorum bu şehre

biliyorum ki bana açık değil kapıların.

Ah sevgilim...

ben hiç senin kuytularında sabahlamadım...

Günahkar

2011-09-18T23:16:00.002+03:00

Sanma ki ,
Yalnızca senin yüreğin,
Maviye batan ege denizine baktığında …
Ellerim su ellerim yürek ,
Ve ellerim mavi .

Ve yüreğim…

Asıl sen değil misin günahkar olan .
Sen ki çocuk,
Sen ki hain mavisi egenin…

SEN YOKKEN BEN

2011-09-18T23:12:00.000+03:00

Sen yokken ben, her sabah suladım bahçedeki çiçekleri yağan yağmura aldırmadan...
Sen yokken ben, kahvaltıda yine boyoz ve yumurta yedim...
Sen yokken ben, okudum yeni çıkan ama pek popüler olamayan kitapları...
Sen yokken ben, şarkı söyledim hicaz makamında...
Sen yokken ben, birmilyonbirincikez gözümde yaşlarla izledim 'mesajınız var'ı...
Sen yokken ben, şiirler yazdım yitik bir aşkı anlatan...
Sen yokken ben, yine çaya üç şeker koyarak karıştırmadan içtim...
Sen yokken ben, yine bisiklete bindim akşamları...
Sen yokken ben, Buse ve Toprak'la birlikte oyunlar oynadım...
Sen yokken ben, rakıyı buzsuz içtim yaz sıcağına rağmen...
Sen yokken ben, aynı kaldım büyütmedim içimdeki çocuğu...
Sen yokken ben, inadına gülümsedim ağladıklarıma...
Sen yokken ben, yine sustum söylemediklerimi...
Sen yokken ben, aslında en çok seni özledim,ondan da bunca şeyi söyledim....

Yaşayalım ki-Can Baba'dan...

2011-09-18T22:14:00.000+03:00

Seninle yaşlanmak istiyorum. Seneler geçsin, sen beni bil, ben seni bileyım istiyorum. Benim olduğu kadar dostlarının, dostlarının olduğu kadar benim ol istiyorum. Nice sıkıntı ve zorluk yaşayıp anlatalım.

Yaşayalım kı, öğrenelim hayatı ve destek çıkmayı. Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız. Sen çok dertlenip, içip, arkadaşlarınla eve gelmelisin. Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız. Öyle ki, yalnız sıkılmak sıkmalı bizi.

Yaşayalım ki, paramız olunca sevinelim. Güzel günlerimizi, evimizde, bır şişe şarap ve pijamalarımızla kutlamalıyız. Ya da bazen dostlarla ucuz biralar içerek… Böylece yaşamalıyız işte.

Sonra çocuğumuz olmalı, düşünsene, senin ve benim olan bir canlı. Geceleri ağladıkça sırayla susturmalıyız. Sen arada mızıkçılık yapmalısın. Ve ben söylenerek sıranı almalıyım. Yorgun olduğum için yemek yapmamalıyım, söylenerek yumurta kırmalısın. Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp yatmalıyız.

Zaman su gibi akıp giderken, herşey yaşanmış bir hayatımız olmalı. Herşeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden. Mutlu da olsa, kötü de olsa, yaşadığımız günler bizim günlerimiz olmalı. Saçlara düşünce aklar ya da gidince aklar, çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehırden.

Kavgasız, her sabah gürültüyle uyanılmayan, sessiz bir yere gitmeliyiz. Geceleri balkonda denizi seyredip, sandalyelerimizde sallanmalıyız. Eve gelip, benden kahve istemelisin. Çocuklar gelmeli zıyaretimize, geçmışteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız…

Öyle sevmelisin ki beni, bu yazdıklarım korkutmamalı seni. Tebessümler açtırmalı yüzünde. Bir gün bu hayatı bırakıp giderken, sadece mutluluk olmalı yüzümüzde, birbirimizi sevmenin gururu olmalı “herşeyde”.

Can YÜCEL

Seninle Olmanın En Güzel Yanı,Can Babadan

2011-09-18T22:05:00.002+03:00

“Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

”Seni seviyorum” sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?

Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek…

Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?

Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.

Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?

Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana… Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek… Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.

Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?

Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak… Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.

Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?

Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?

Nereden bileceksin?

Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi… Isırmazdım dilimin ucunu… Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım.

Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda… Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.

Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize… Ve her kulaçta haykırırdım seni..

Ama sen hiç benimle olmadın ki…
YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN…”

Can YÜCEL

ilan-ı aşk

2011-09-17T23:37:00.001+03:00

Dün gece yıllar önce yazdığım bir şiir geldi tekrar yazıldı aklıma.....

İLAN-I AŞK

Bir ömre ilk kez gözlerini açıp ”Merhaba” der gibi

yeniden doğarken

-ki ilk güneşim gözlerindi-

senin kollarında büyümeyi diledim

ansızın bir yıldız kaydı.

büyüdüm günbegün

kokunla,terinle beslendi tutkularım

sesinle asırlık ninniler gebe kaldım

sonsuz renklerle boyadım tüm dünyayı

hiç yazılamayacak şiirler haykırdım yüzyıllar boyunca

gün geldi

yazının icad edilmediği çağlardan kalma konuşma balonları astım aramıza .

çünkü hiçbirşey anlatmadım sana

nasıl olsa herşeyi biliyordun...

hiç söylemedim seni sevdiğimi

zaten her zerrem haykırıyordu ismini

Sevda bu

Bir günden bir diğerine geçer gibi

biraz daha fazla

biraz daha sevecen

büyüyordu oda

benim gibi....

İşte böyle birtanem

aslında “(*)sen yalnızca benim için indirilmiş bir peygamberdin.”

ve ben şimdi söyleyemediklerimi anlatmaya hüküm giydim.

yetemese de sözcükler

Kağıda değil kalbime kazınmış

sonsuza dek dillerde dolaşacak,ama asla tamamen anlatılamayacak

eksilmeyecek artacak,kendini doğuracak

yalnız gönül gözünün görebileceği bir sevda bırakıyorum sana

ve belki son kez itiraf ediyorum bugece

varoluşumun sırrını

seni seviyorum.....

(*) Küçük İskender İkizler Burcu Hikayeleri

....

2011-08-09T23:44:00.001+03:00

Çocuk gibiyim şimdi
Aklımda anne nasihatları...
Iyi arkadaşlar ediniyorum kendime...
Ağlamak yok.
Düşünce,kalkıp siliyorum dizleti
mı geçiyor...
...terli terli rakı içmiyorum artık...
Bakmıyorum kimsenin gözlerine iri iri...
Konuşmuyorum ağzım doluyken
Kimseyle konuşamıyorum sevgili
Çünkü ağzımda hep sana söylemek istediğim birşey,
Bir de giderken sende bıraktığım dizleri kanayan koca bir çocuk var...
A.Ağırlar

sunay akından devam...

2011-07-18T12:36:00.001+03:00

ben yaşadıklarımın hiçbirini unutmam.

ama evet ! yeri gelir susarım.

canımı çok yakan şeyler olur ama... yinede susarım, tükenirim.

buna izin de veririm aslında.. salaklığımdan mı? hayır!

ben kimseye ''git'' de demem, diyemem.

o kişi vazgeçilmez olduğundan mı? hayır.

ona o kadar şeye rağmen,o kadar değer veririm ki, hergün yaptıklarına utansın diye.

ama bir gün öyle bir giderim ki;

kaybedeceğim hiçbir şey olmaz!

not:ben beni bunca anlatamazdım...

Dudak Payı-Sunay Akın

2011-07-18T12:33:00.001+03:00

çay bardağında

bırakılan dudak payı

kadar bile

uzak kalamam

gözlerine

yakın olsun isterim

ellerime ellerin

yanındaki beton binaya

yaslanması gibi

köhne bir evin

seni bir çivi

gibi çaktım

çünkü beynime

ve toplayıp

bütün kerpetenleri

attım denize

*Bu şiiri ilk duyduğum günün anısının kalbimde ki kelebekleri için....

Kanatlar-Sunay Akın

2011-07-18T12:29:00.003+03:00

Sırtında kanatlarının ağırlığı,

adımlarken

Galata Kulesinin basamaklarını,

uçup uçamayacağını bilmiyordu Hazerfen.

Tek bir şeyden emindi

yürüyerek inmeyecekti

çıktığı merdivenden.

Dalgın bir güvercini yakalamak isteyen arkadaşlarının

üstüne dev bir kuş gölgesinin düştüğü günden beri

vejetaryen oldu Galata'nın kedileri.

Sürgüne gönderildiği kentin limanından İstanbul'a giden gemileri izlerken

konuverdi Hazerfenin önüne

üstüste iki kelebek.

Yeni bir düşü vardı uçarken sevişmek...

kelimeler

2011-07-13T13:15:00.000+03:00

yarıda kalmış aşkların hesapları içinde

denizlere açıldı içimizden biri

niçin gittiğini söylemeden.

doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri

yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden.

her an bir yeni su vardı,

her yeni suda bir yeni an.

deniz,dalgalarıyla gösteriyordu dışından

yaşananla düşünülenler arasındaki farkı.

bitmeyordu köpüklerle renkler

bir başka damlada,bir başka ışıkta başlamadan.

gözlerin önünde bir oyun,ardında bir oyun.

dışında ne varsa yeni,ne varsa gerçek.

yeni manzaralarla gelen yeni duygular

hani,eski kelimelerle olmasa

insanın ömrünce devam edecek.

gözlerin önünde bir oyun,ardında bir oyun.

anladı,ölmekle yaşamanın birleştiği noktada

yeni rüzgarlarla esen yeni korkulara

yeniliklerini bağışlamayan kelimelerin

nasıl düşman sığınaklar halinde direndiğini.

anladı,bütün olmuşlarla olanların

ve bütün olacakların

o kelimelerin içinde

kendisine varmadan eskidiğini.

Özdemir Asaf

MY SOMEONE

2011-06-22T22:37:00.000+03:00

Ünlü bir müzikalin ünlü bi şarkısıdır."Goodnight my someone"Ben Ally Mc Beal'da dinleyene kadar habersizdim şarkıdan.Hayali bir sevgiliye iyi geceler diler şarkı ..Herkesin içinde bir hayaldir.Bir umuttur..Kalbinin onunla atacağı birisi...Onun yanındayken mutluluktan gözlerinin içinin güldüğü biri..Hayatınız boyunca onu ararsınız.Bazen bulduğunuzu sanırsınız..Her yanılma içinizdeki umudu bir parça daha kırar..Ama üzücü olan onu bulmakmıdır,bulup yitirmekmi?

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

CAN YÜCEL

söylenmeyenler

2011-06-22T22:36:00.000+03:00

sana kağıt kalem yardımıyla seslenişim yeni başlamıyor bilirsin.Sözcükler ağzımdan dökülmüyorki senin yanında.ama kağıta bakarken konuşmak çok kolay.boş bir kağıta saatlerce anlatabilirim seni ne kadar sevdiğimi.Sana söyleyemem ama.Bazen söylememek gerekir.Seni seviyorum dememek gerekir,seni özledim dememek gerekir...Sustuğun sözcükler içinde nasılda büyür bilirmisin.Hergün bir çığ gibi sınırsızca büyür.Söyleyemediğin sözcükler gözünde yaşlara dönüşür.Ve içindeki çığ gözlerinden akar yaş diye.Bir süre sonra herşeye ağlayan biri olursun.Çünkü içindeki sözcükler artık seni yemeye başlamışlardır ve sen söylenmeyen bir sözcüğe dönüşmüşsündür.Söylenemeyen bir sözcüğe dönüşmemek için yazıyorum seni...

Haziran'da ölmek zor....

2011-06-03T21:46:00.000+03:00

Bazı sesler sesimiz olur....
Susmazlar asla....

YAŞAMAYA DAİR

1

Yaşamak şakaya gelmez,

büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın

bir sincap gibi mesela,

yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,

yani bütün işin gücün yaşamak olacak.

Yaşamayı ciddiye alacaksın,

yani o derecede, öylesine ki,

mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,

yahut kocaman gözlüklerin,

beyaz gömleğinle bir laboratuvarda

insanlar için ölebileceksin,

hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,

hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,

hem de en güzel en gerçek şeyin

yaşamak olduğunu bildiğin halde.

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,

yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,

hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,

ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,

yaşamak yanı ağır bastığından.

1947

2

Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,

yani, beyaz masadan,

bir daha kalkmamak ihtimali de var.

Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini

biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına,

hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,

yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz

en son ajans haberlerini.

Diyelim ki, dövüşülmeye deşer bir şeyler için,

diyelim ki, cephedeyiz.

Daha orda ilk hücumda, daha o gün

yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.

Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,

fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz

belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.

Diyelim ki hapisteyiz,

yaşımız da elliye yakın,

daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.

Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız,

insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla

yani, duvarın ardındaki dışarıyla.

Yani, nasıl ve nerede olursak olalım

hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...

1948

3

Bu dünya soğuyacak,

yıldızların arasında bir yıldız,

hem de en ufacıklarından,

mavi kadifede bir yaldız zerresi yani,

yani bu koskocaman dünyamız.

Bu dünya soğuyacak günün birinde,

hatta bir buz yığını

yahut ölü bir bulut gibi de değil,

boş bir ceviz gibi yuvarlanacak

zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.

Şimdiden çekilecek acısı bunun,

duyulacak mahzunluğu şimdiden.

Böylesine sevilecek bu dünya

"Yaşadım" diyebilmen için...

soluğundan öptüm seni....

2011-06-01T03:32:00.001+03:00

ayışığında oturuyorduk

bileğinden öptüm seni

sonra ayakta öptüm

dudağından öptüm seni

kapı aralığında öptüm

soluğundan öptüm seni

bahçede çocuklar vardı

çocuğundan öptüm seni

evime götürdüm yatağımda

kasığından öptüm seni

başka evlerde karşılaştık

iliğinden öptüm seni

en sonunda caddelere çıkardım

kaynağından öptüm seni.

cemal süreya

cebimdeki kelimeler

2011-06-01T02:37:00.001+03:00

ozanım ben
sözcükler taşırım cebimde
kimselerin söyleyemediği sözcükler...
dizeler biriktiririm yaşamdan...
bilirim
kimse benim sözcüklerimi söyleyemez
kimse yaşayamaz benim hayatımı....

sözün özü...

2011-05-02T03:25:00.000+03:00

ben sana mecburum bilemezsin

adını mıh gibi aklımda tutuyorum

büyüdükçe büyüyor gözlerin

ben sana mecburum bilemezsin

içimi seninle ısıtıyorum

ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

bu şehir o eski istanbul mudur

karanlıkta bulutlar parçalanıyor

sokak lambaları birden yanıyor

kaldırımlarda yağmur kokusu

ben sana mecburun sen yoksun

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

insan bir akşam üstü ansızın yorulur

tutsak ustura ağzında yaşamaktan

kimi zaman ellerini kırar tutkusu

bir kaç hayat çıkarır yaşamasından

hangi kapıyı çalsa kimi zaman

arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor

eski zamanlardan bir cuma çalıyor

durup köşe başında deliksiz dinlesem

sana kullanılmamış bir gök getirsem

haftalar ellerimde ufalanıyor

ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

ben sana mecburum sen yoksun

belki haziran'da mavi benekli çocuksun

ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

belki yeşilköy'de uçağa biniyorsun

bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

belki körsün kırılmışsın telaş içindesin

kötü rüzgar saçlarını götürüyor

ne vakit bir yaşamak düşünsem

bu kurtlar sofrasında belki zor

ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

ne vakit bir yaşamak düşünsem

sus deyip adınla başlıyorum

içim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

hayır başka türlü olmayacak

ben sana mecburum bilemezsin

...

2011-04-27T05:41:00.000+03:00

Saat sabaha karşı bir şey...Bu saatte ayakta olan insanların ortak özelliği televizyonlarda işe yaramaz programlar seyredip,bir sigara yakıp,dolaptan aldıkları bira şişesinin ne çabuk bittiğine küfretmek olmalı...Hangisi çizgi film seyredip elinde nutella kavanozu ile anlamsız şeyler yazma isteğiyle yanıp tutuşuyordur ki..
Bazen ....İçinizden taşan şeyler yazamazsınız....Kelimeler kifayetsiz kalır.Ama yazmazsanız o kelimelerin sizi sarıp yok edeceğinden korkarsınız.Sanki yazmazsanız gördüğünüz rüyadan uyanıvereceksinizdir-yahut kabustan-ki her ikisinin de aynı anlama geldiği zamanlar vardır.Birileri sizin yerinize yazmıştır aslında.Sözcüklerini sahiplendiğiniz adam-ya da kadınlardan birinin sözcüklerine sığınasınız gelir...
...
Bir seferden döneriz seninle bazı akşamlar

Gün bulutları açık mora boyadıktan az sonra

Bile bile karanlığın bizi kalın örtülerle örteceğini

Son ışıklara dalarız koşa koşa gene de

Sürgününüm, izini sürerim her yerde seve seve

Alacakaranlıkta hem özlemlin hem öksüzün olmak için

Kapanmaya hazırımdır kat kat kendi üstüme

Yağmurdan, güneşten, poyrazdan, uzun yollardan

Biz şimdi gurbetimize çıkıyoruz, vakit tamam

Çanlarla, türkülerle, davullarla ayrılmak uzak bize

Yüzüme vuran sıcaklığınla çocuk dudaklarınla

Sen giderken, ellerimde ellerinden ayrılmanın öfkesi

Varlığında yeniden kurulur eksiksiz bir sıla

Seni her düşünmemde benzersiz bir yurt özlemi

Bana düşen, gelişini aralıksız beklemek

Beklerken bakışında eriyip gitmek yavaşça

Beklerken sonsuz bir ormanı yürümek saçlarında

Benim tutkum, ölümüm, serüvenim bu işte.

Afşar Timuçin

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur....

2011-04-27T04:34:00.002+03:00

nazımdan....

2011-04-16T22:41:00.000+03:00

802.ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması

ne kötüdür an kadar yakın, bir asır kadar uzak olması

ve bilir misin ne acıdır insanın bildiğinin anlatamaması

''ben'' deyip susması, ''sen'' deyip ağlamaklı kalması

2011-04-09T20:53:00.000+03:00

özlemek seni
Içimde ki boşluğu hecelerine ayırma telaşı ile
Gösterişli cümlelerin gölgesine sığınırken ...
Ne yaparsam elimde kalan kelime oyunları sadece,
Ne dilersem içim en basit hali ile iki kelimenin dilencisi
Senin dudaklarından asırlar önce dökülen...

iyi ki doğdun---iyi ki varsın....

2011-03-14T23:42:00.001+02:00

Bazı

Bazı gecelerin sabahı yoktur
yalnızca karanlık olarak kalırlar.

Bazı ayrılıkların dönüşü olmaz
giden gider
borçlarıyla yaşar kalanlar.

Geleceği yoktur bazı kalplerin
aşk uğramaz onlara bir daha
tek bir hatırayla yaşlanırlar.

Bazı pişmanlıklar uzun sürer
zamana yayılırlar.

Kendinden kaçanlara
saklanacak yer kalmaz dünyada
gün gelir kendileriyle tanışırlar
asıl yalnızlık o zaman başlar
hayata geç kalmıştır kendine geç kalan
şairin dediği gibi
bir daha yaşamak zorunda kalır
geçmişi anlamayan.

Bazı geceler
bazı insanlar
bazı yerlerde
sahiden karşılaşırlar.

Bazı insanlar
bazı aşklar
bazı şarkılar
bu yüzden unutulmazlar.

Bazı hayatlar hayal tutmazlar
bu yüzden
bazı bazı bazı
çabuk yaşayıp
ansızın kaybolmalar….

Murathan Mungan

Erken yaşayıp hiç kaybetmemek için sevdiğime….

İyi ki doğdun…..

bahar

2011-02-19T00:07:00.000+02:00

Ne zamandır yazmıyorum.Cebimdeki kelimeler tükendi yollarda.Yenilerini edinemedim hala ödünç sözcükler kullanıyorum....

suç ortaklarım sağolsun..

..
Yağmur Herkese Yağar

Güneş Isıtır Herkesi

Mevsimler Herkes İçindir

Yalnız Çığ Altında Kalan

Sele Kapılan Her Zaman Birkaç Kişi

Herkes İçindir Aşk Da Ayrılık Da

Yalnızca Birkaç Kişi Ölür Acıdan

Eskiden Ölümle Tartılırdı Ayrılık

Kiminin Hayatı Yalnızca Unutkanlıktan

Her Şey, Herkes İçin Değildir Oysa

Kimi Hiçbirşey Ögrenmez Karanlıktan

Yalnızlığı Kullanmayı Bilmez Kimi

Kimi Ayrılamaz Karanlıktan

Yağmur Herkese Yağar

Ama Çok Az İnsan Tutar Yağmurun Ellerini

Onca Şarkı Onca Film Onca Roman

Ama Sevmeye Yetmez Herkesin Kalbi

Çığ Altında Kalan Sele Kapılan

Aşktan Ve Acıdan Ölen

Birkaç Kişi Dünyayı Başka Bir Yer Yapmaya Yeter

Aslında Onların Hikayesidir Anlatılan

Diğerleri Dinler, Seyreder, Geçer Gider

Geçer Gider Herkes

Hikayelerdir Geriye Kalan.

Murathan Mungan

Uyanınca çocuk olmak

2010-05-05T14:35:00.000+03:00

siz ne iyisiniz. ben sizi bir şeylere benzetiyorum

bilmem bir testi, bir bakır sahan kolay mı sizinle

çok rahat bir gökyüzü mü var sizinle

güneş bir pazartesi olarak mı duruyor burnunuzda

yoksa bükülmüş bir nehir gibi mi küpelerinizde

siz küçük adıyla mı çağırırsınız sessizliği

öyle mi, ya kim uyandırır sizde

bu sevişme dalgalarını, aşk seslerini

bak'ları, duyurulmuştur'ları, okşa'ları, evet'leri

hele bu elleri, ayakları bu

gözleri gözleri.

gidip bir bardak su içiyorum. ağzım benim!

su böyle neye benziyor, çok çocuklu bir bahçeye değil mi

bakmayla içersek gözlerimiz de bir şeye benziyor

senin gözlerin, benim gözlere, onun gözleri

her zaman söylüyorum kuyumcular için imzalı yazı gerekmez

ama hiç gerekmez, öyle mi değil mi.

armut ağacı! iyi sabahlar! sana bakınca yüzüm değişti

bütün gün çalışıyorum en kötü iş yerlerinde

yorulup bunalınca hep o sana bakmayı deniyorum

birden çarşıyı gösteriyor dallarının inceliği

hem niye saklamalı, çarşıyı gösteriyor işte

bak! şakır şukur şapka satın alan birisi

yusyuvarlak bir kişilik ediniyor

pis adam- ne kötü dünya- öyle mi değil mi.

siz yok mu, sizin her yeriniz şaşırıp kalmaya istekli

bir bakın, uyanıp kalkınca çocuk olmalarım var benim

şu da var: bir sokak en açılmış pencerelere dalıyor

dalıyor da söz mü, yatağa uzatıyor otomobillerini

aşk duyan bir kadın

onun kişiliği olan memelerini

gözlerim! hey sokak geri getiriyor gözlerimi

kimi zaman da bir cam kırılıyor şangır şungur

diyorum böylesi gürültüler şiir için gerekli

öyle mi değil mi.

bizim o duvarlık tabaklar durmadan uzağa götürüyor evimizi

daha aldığım gün bildim maydonoz olacak üstündekiler

maydanoz olacak, maydanoz olacak, maydanoz olacak

iyi ama, niye sevmeli her önüne geleni

herkesin, herkese, herkesi

daha dün yepyeni bir son koydumdu şiire

aldı, yepyeni bir kalabalığı getirdi

ama iyi yaptım, öyle mi değil mi.

Edip Cansever

kaybetsende

2010-03-14T00:27:00.000+02:00

DİĞER YARIMI BULDUĞUMDA

‘’Merhaba!...

Bu sana kalemlerden , kağıtlardan seslendiğim ilk merhaba. Bana unutulmuş sevgi sözcükleriyle seslenen,gençlik sarılmaları ve buluşmalarıyla ellerimi tutan,çocuk gülüşündeki tebessümle gözlerime bakan; sen,hoş geldin…’’diye başlıyordu mektup ve şöyle devam ediyordu.
Fırtınada sığındığım bir liman olarak görmek istemem seni. Ama yine de çalkantılı denizlerden, huzur dolu kıyılara çekilmiş bir yelkenli gibi dizgin olduğumu düşünüyorum. Geldiğin yol boyunca kendimi gerçek kılmak için ne kadar çok yorulduğumu bilemezsin. Yola çıkarken yanıma aldığım umut , heyecan ve paylaşma adına ne varsa ne çok şey tükettiğimi bilmeni isterim. İnsanların inançlarının kaybolması, umutlarının yerle bir edilmesi ne korkunç bir boşluktur. Zaman zaman da olsa hiç bildin mi? Dilerim bizim bu tip perdelerle kapanan sinemalarımız olmaz yaşantımızda. Sahneye koyduğumuz hayatımız trajedilerle son bulmaz. Ellerimde mutluluk için gerilmiş bir ok var. Hedefi şaşırmak istemiyorum. Bütün yüreğimle bu oku fırlatıyor ve sevgiyi isabetlemek istiyorum. Beni şaşırtma, arkamda ol ve bana yol göster. Fazla okum yok cephaneliğimi boşa tüketme.
Güvenmek istiyorum sana. Kendime olan inançlarımı yeniden gözden geçirdim. Eksiklerimi sen tamamla. Bazı organlarımda ciddi hasarlar var. Sevginle tamir et ve çok sev beni. Ama bu sevgi boğucu olmasın. Yanında olamadığım zamanlarda da sev beni. Bunu bilirsem daha iyi hissederim kendimi. Hiçbir sorumun cevabını bana verdirtme. Hiç sorular takılmasın aklına, aklıma. Hesapsız kitapsız bir beraberliktir istediğim. Acabalarım yüzünden her şeyi sessizce seyreden pencerelerden sana baktırtma. Bilir misin bazen sesini duyurmak için sessiz kalmak gerekir derler. Ben şimdiye kadar hep susup seyrettim. İçtim, içtim, içtim. Bu susuşum ve içişim sesimi duyurmak için değildi, yüreğimi korumak içindi. Şimdiyse kapıları ardına kadar açıyorum sana, mutsuz etme beni, sevgiyle, hep benimle kal.
Sahiplen beni, kendini sevdiğin gibi sev, sevebileceğin kadar sev, ne az ne çok. Sana ihtiyacım var. Şüphesiz başka insanlar doldurur boşlukları, her sarıldığı, seviştiği bedenlerde sabaha varır insan. Ama ben bunu değil seni istiyorum, bana kendini verir misin?
Sana ne günler ne aylar ne de yıllar vaat edebilirim. Süresiz olacak sevmelerim, almalarım, vermelerim. Ama bir gün kendini benden geri istersen ilk gün geldiğin gibi seni sana veririm. Seni, hiç eskitmeden, eksiltmeden, seni hiç hırpalamadan, yıpratmadan seveceğim ve koruyacağım çünkü.
Sen yoluna devam ederken ilk gün geldiğin gibi olmayacaksın unutma. Sana yaşamımız adına verdiğim, kattığım bütün güzellikleri de alacaksın yanına, benden izler taşıyacaksın mutlaka…
Bilirim, ölesiye yaşansa da ölesiye sürmez hiç bir şey. Biz bunu bilerek daha anlamlı yaşayacağız. Noktayı doğru yere koyduğumuzda, lütfen hep şunu hatırla; bizim kavgamız, gürültümüz, bencilliğimiz, dargınlığımız olmadı. Biz bize verilen zamanı, anı yaşanabilecek en güzel şekilde yaşadık.
Ve giderken gülümse. Belki de bütün öğrendiklerimizle daha mükemmelini yaşayabilecek şansı yakalar, yaşatırız sevgilerde ve de unutma bir gün gelecek Tanrılar insanları bağışlayacak, herkes diğer yarısına kavuşacak nasıl olsa

öteki mithosu

2010-03-02T00:56:00.003+02:00

göze alırsanız eğer

kırılır

dağılır aynadan

sandığınız resimler

sözcükler kalır geriye

cam kırıklarına saklanmış

az ışıklı odalarda sözcükler

Ayna: anlam ve görüntü için sırlanmış kiler

bulur çıkarırsınız bir yerlerden

daha bulurken kararırsınız

çok önce öğrenmiştiniz: Bedel

özlenir ve kalır geriye

gerekenler

Sonra bir gün

Sizin için bir gün

Tehlikesiz, eski bir harita gibi

uyuttuğunuz aynaların tozunu silerken

elinize batar

bir zamanlar yaranızı kanatmış sözcükler

olaylar silinmiş, adlar unutulmuş, belirsiz bir geometride

yerini bir türlü bulamaz kişiler, ilişkiler

yalnızca bir duygu

dipdiri bir acı çok eski tarihli bir çağrışıma eşlik eder

bu nedir ki, yıllar sonra, telâşsız bir gün, ömrümüzün durulmuş

bir mevsiminde, içinizin kazınmış yerlerinden

ölümcül bir ağrı ansızın geri teper

Eğilip bakrsınız aynaya

Siz çoktan gitmişsiniz

Yerinizde sözcükler

Böyle zamanlarda sözcükler

Bütün bir hayatın yerine ikâme eder

Sözcükler.Tutmamış ömürlerin teyel yerleri

camlatılmış kelebekler, kurutulmuş akrepler gibi

başkalarına kaldınız

bir zamanlar sanmıştınız ki hayat

kitaplardan ve sözcüklerden geçer

kendinizi eskiten oyunlara daldınız

örneğin uzun tutulmuş bir önsöz yüzünden

kitaba geç kaldınız

Ki 'hayatınız' su içinde birkaç roman eder

Sözcükler.Büyülenmiş, içi doldurulmuş, bekletilmiş, kullanılmış,

anlamı çoğaltılmış, yani sizin

yerinizi bekler, diye

öğrendiğiniz

Bütün sözcükler yaşamı çaldı sizden

Aynadaki sandığınız şimdi bütün hayatınızı temellük eder

Bilirsiniz

aynalarla konuşur çok odalı evlerde büyüyenler

düşün yerine ayna

anların, durumların, duyguların yerine

sözcükler

masalın en iyi yani yeniden söylenebilmesidir

söylendikçe büyülenirler

birleşir nehirler, dağlar yer değiştirir, tılsım ve tehlike

çığ ve lâv, kılıç ve ipek, coğrafya ve tarih yeniden keşfedilir

ışığın kırılma yerlerinden geçerken

sırlanır yüzlerin kuytu yerleri

gümüş bir alaşımdır ilk imge: sınır ve melankoli

yani bütünlük ve binbir gece

ışıksız aynanın yalnız

olduğunu böyle öğrenirler

bir gün bir ışık sızar bir kapı aralığından

giz ve ihanet ödeşir

düş erir.masal biter.büyü tutmaz sözcükler

Görülmüştürler.

erken parçalanır çok odalı evlerde büyüyenler

Ya da böyle sağlamlaşırlar belki

her parçası kuzey yıldızıyken dağılmış aynanın

yola düşüp, yoldan çıkıp

hiçbir şeyi unutmadan, her şeyi yeniden öğrenirler

aynayı, mithosu ve ötekini

yeniden düşünmeye

erken gecikenler

ayna, mithos ve öteki

özgeçmişin vazgeçilmez elementleri

Ayna.Anayurdu ayna hepimizin.İçinden çıkıp kavuştuk dile

ve eyleme geçtik, ve kendimizi sınadık

ağır taşlar koyduk kişiliğimizin köşelerine

yani kendi kanunlarımızı varlığımızın yerçekimine

bilmeden ve böylelikle bütün yolcuları yasakladık kendimize

kırılmıştı sözcükler, parçalanmıştı ayna

anladık imgemizin yalnızca bir kovuk olduğunu

ve bunu öğrenmenin göçünde

dağıldık kuzey yıldızlarına

Şimdi uzak yollardan ve uzun maceralardan sonra yeniden

dönüyoruz

ülkemize, kimliğimize; imgemizi orada bıraktık

imge oyunlarını da

bırakarak yaşlandık birçok şeyi

Bırakmayı kabullendiğimiz günden beri.

ağır yalnızlıklardan geçtik, ödeştik kendimizle

bir uçtan bir uca savrulurken onca şey harcadık hiç

düşünmeden

oysa hâlâ ayrıntılar ve ayrımlar arasındaki

yollar kapalı bize

olgunlaşmakla göze aldığınız birşeydir bu, ya da düpedüz

yaşanmakla, umudun bazı çeşitlerinden boşanmakla, gelecek

için bunca zaman taşıdığınız birçok yükü atmakla

adına ne derseniz deyin, göze aldığınız birşeydir bu

yani başlar bir gün

sizin için bir gün

geç kalmış yüksek sesli soruların dönemi

sürçmeye başlar Dil sandığınız tekerlemeler

gündeme gelir yeniden

değişik çağlardan ödünç alınmış bilmeceler

gizini çözersiniz

kendiniz için kurduğunuz bütün Serüvenin

yaşlanmayan ve gerçekleşmeyen portrenizin

tozu alınmamış her şey yalnızca geçmişi yineler

sfenksi kendini sorulamış bunca yıl

tek kişilik korosu yanıtlamış

paradoksları kullanmayı hayatı anlamanın yolu sanmış

okuduklarından artıp, okuduklarına kalmış

göze aldığınız birşeydir bu

aynada portre, mithosda serüven, ötekinde giz

saklı dururken

yolculuklar taşımaz sizi hiçbir yere

Bunu çok önceleri öğrenmeliydiniz

oysa oturduğunuzda soruların başına, kaç saatiniz vardı?

ölecek ve yetecek

kaç saatiniz?

Zaman'ın saydam sırrı portreyi aynadan ayırmaktaydı

Başlangıçtı.

kazılarda eksilmiş bir kabartma gibiyidi imgeniz

sözcükler örselenmiş, aynalar pantimento

çıkmaz sokaklardı adresiniz.sığındığınız kalelerde birer birer

eksildiniz.

Çekip gidiniz buralardan.Her yaşın uçurtmaları vardır

birinin ipini çekiniz

şimdi gözlerinizin ermediği bir yerden yeni bir ufkun başladığını göreceksiniz

çok yaşar, çabuk ölür, ilk tuttuğu sipere tüm bir hayatın kalesini

inşa edenler

ayna silinir, mithos biter, gider öteki

kitaplar yalnızca ölümü erteler

yaşam çıplak.siz giyinik.Utanırsınız

kuşandığınız kavramlar kullanılmaz silâhlar gibi sizi terkeder

Öteki: çoktan eskimiş bir metafor, Dostoyevski'yi

ve onu izleyen sonrakileri anımsamak neye yarar şimdi?

Geçmiş bizi bırakıp gitti

O kadar çok şey öğrendik ki,

kendimiz için bile bir klişeyiz artık

En çok buna katlanamıyoruz

Farkındayız.Ve çürüyoruz.

Hepimiz artık gençliğin bizi terkeden kuşağındayız

Eğer göze alıyorsanız bu kadarı da size yeter

yedi renk, taze su, parlak ışık

her zaman yeniden okunacak bir kitap bulunur

öğrenilecek yeni sözcükler

durduğunuz yerde, her yere aynı mesafeden bakıyorsunuz

buraya geldiyseniz eğer, daha ne istiyorsunuz?

Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine

2010-02-26T23:30:00.000+02:00

Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine

II

Gelin gülle başlayalım atalara uyarak

Baharı koklayarak girelim kelimeler ülkesine

Bir anda yükselen bir bülbül sesi

-Erken erken karlar ortasında

Güneş dönmüş ışık saçan bir yumurta-

Bana geri getirir eski günleri

...Paslanmış demir bir kapı açılır

Küf tutmuş kilitler gıcırdarken

Ta karanlıklar içinde birden

Bir türkü gibi yükselirsin sen

Fısıldarım sana yıllarca içimde biriken

Söyleyemediğim ateşten kelimeleri

Şuuraltım patlamış bir bomba gibi

Saçar ortalığa zamanın

Ağaran saçın toz toprağını

Bana ne Paris'ten

Newyork'tan Londra'dan

Moskova'dan Pekin'den

Senin yanında

Bütün türedi uygarlıklar umurumda mı

Sen bir uygarlık oldun bir ömür boyu

Geceme gündüzüme

Gözlerin

Lale Devrinden bir pencere

Ellerin

Baki'den Nefi'den Şeyh Galib'den

Kucağıma dökülen

Altın leylak

III

Ölüler gelmiş çitlembikler sarmaşıklarla

Tırmanmışlar surlarıma burçlarıma

Kimi ırmaklardan yansıma

Kimi kayalardan kırpılma

Kimi öteki dünyadan bir çarpılma

İçi ölümle dolu

Dönen bir huni

Doğarken güneş

Kesilmiş ölü yüzlerden

Bir mozayik minyatürlerden

Dokunur tenimize

Soğuk bir azrail ürpertisiyle ay

Ve birden senin sesin gelir dört yandan

Menekşe kokulu sütunlardan

Komşu dağlardaki nergislerden leylaklardan

Gözlerine ait belgeler sunulur

Ey aşkın kutlu kitabı

Uçarı hayallere yataklık eden

Peri bacalarının yasağı

Gönlümün celladı acı mezmur

Bana bıraktığın yazıt bu mudur

Ölüm geldi bana düğün armağanın gibi

Senden bir gök

Senden yıldızlar ördüler

Ateş böcekleri

O gece dört yanıma

Ey bitmeyen kalbimin samanyolu destanı

Sen bir anne gibi tuttun ufukları

Ve çocuklar gülle anne arasında

Seninle güller arasında

Tuhaf bir ışık bulup eridiler

Çocuklar dağ hücrelerinde erdiler

Aramızdaki sırra

Bir de ay ışığında büyüyen fısıltılar

Gençlik monologları

Seni alıp kaybolmuş zamanın çağıltısından

Bana getiren

Yasamız vardı

Öfkeyle yazardın sen bir yüzüne

Ölür ölür okurdum öbür yüzünde ben

IV

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin

Bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süreği

Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında

Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da

Uzatma dünya sürgünümü benim

Güneşi bahardan koparıp

Aşkın bu en onulmazından koparıp

Bir tuz bulutu gibi

Savuran yüreğime

Ah uzatma dünya sürgünümü benim

Nice yorulduğum ayakkabılarımdan değil

Ayaklarımdan belli

Lambalar eğri

Aynalar akrep meleği

Zaman çarpılmış atın son hayali

Ev miras değil mirasın hayaleti

Ey gönlümün doğurduğu

Büyüttüğü emzirdiği

Kuş tüyünden

Ve kuş sütünden

Geceler ve gündüzlerde

İnsanlığa anıt gibi yükselttiği

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

Uzatma dünya sürgünümü benim

Bütün şiirlerde söylediğim sensin

Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin

Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome'nin Belkıs'ın

Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin

Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için

Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini

Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini

Ey gönüllerin en yumuşağı en derini

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

Uzatma dünya sürgünümü benim

Yıllar geçti saban olumsuz iz bıraktı toprakta

Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında

Çatı katlarında bodrum katlarında

Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba

Hep Kanlıca'da Emirgan'da

Kandilli'nin kurşuni şafaklarında

Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında

Şimdi onun birdenbire gelen sonbaharında

Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da

Ey çağdaş Kudüs (Meryem)

Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır (Züleyha)

Ey ipeklere yumuşaklık bağışlayan merhametin kalbi

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

Uzatma dünya sürgünümü benim

Dağların yıkılışını gördüm bir Venüs bardağında

Köle gibi satıldım pazarlar pazarında

Güneşin sarardığını gördüm Konstantin duvarında

Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında

Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında

Ölüm düşüncesinin beni sardığı şu anda

Verilmemiş hesapların korkusuyla

Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

Uzatma dünya sürgünümü benim

Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır

Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır

Aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır

Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır

Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır

O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır

Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır

Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır

Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır

Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır

Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır

Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır

Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır

Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

SEZAİ KARAKOÇ

ÜLKE

2010-02-17T10:11:00.001+02:00

Saat Çini vurdu birden: pirinççç
Ben gittim bembeyaz uykusuzluktan
Kasketimi eğip üstüne acılarımın
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın
Karanlık her sokaktaydın gizli her köşedeydin
Bir çocuk boyuna bir suyu söylerdi. Mavi.
Bir takım genç anneleri uzatırdı bir keman
Sen tutar kendini incecik sevdirirdin
Bir umuttun bir misillemeydin yalnızlığa

Yalnız aşkı vardır aşkı olanın
Ve kaybetmek daha güç bulamamaktan
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın
Kardeşim olan gözlerini unutamadım
Çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını
Dostum olan ellerini unutamadım
Karım olan karnını ve önlerini
Orospum olan yanlarını ve arkalarını
İşte bütün bunlarını bunlarını bunlarını
Nasıl unuturum hiç unutamadım
Kibrit çak masmavi yanardı sesin
Ormanlara ormanlara yüzünün sesi
En gizli kelimeleri akıtırdı ağzıma
Şu karangu şu acayip şu asyalı aşkın
Soluğu kesen ağulayan ormanlarında
Yaşadım o kısa ve korkunç hükümdarlığı
Ve çarpıntılı yüreğim saçlarının akıntısında
Karadeniz'e karışırdı ordan Akdeniz'e
Ordan da daha büyük sulara

Geceyse ay hemen tazeler minareleri
Kur'an sayfaları satılan sokaklardan
Ölüm bir çeşit sevgiyle uçar
Ölüm uçar çocuk yüzlere
Ben o sokaklardan ne kadar geçtim
Damağımda dilinin yosunlu tadı
Önce buğulu sonra cam gibi parlak sonra buğulu yine
Bir takım tavşanları andıran bir takım su hayvanlarını
Pazartesi günlerini ve haftanın öbür günlerini
Yani salı çarşamba perşembe cuma cumartesi

Bir başak ufak ufak bildirir Konya'yı
O başakta o Konya'da seni ararım
Ben şimdilerde her şeyi sana bağlıyorum iyi mi
Altın ölçü çift ölçü ve altın karşılıksız
Para basma yetkisini Fırat'ın suyunu Palandöken'i
Erzincan'ın düzünü asma bahçelerin dibini
Antalya'nın denizini o denizin dibini
Beş türlü yengeç yaşıyan sularında
Çağanoz adi pavorya çingene pavoryası ayı pavoryası bir de çalpara
Bilinir ne usta olduğum içlenmek zanaatında
Canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını
Sen kalabalıkta bulup bulup kaybettiğim kimya
Yokluğun gayri şurdan şuraya geldi
Bir günler şölenlerle egemen ülkende
Şimdi iri gagalı yalnızlıklar dönüyor
N'olur ağzından başlıyarak soyunmaya
Bir kez daha sür hayvanlarını üstüme üstüme
Çık gel bir kez daha çıkıntılardan
Çık gel bir kez daha bozguna uğrat

Cemal Süreya

İstanbul,İzmir,Ankara

2010-02-17T01:35:00.003+02:00

Ankara ,
En iyi kalpli üvey ana
Bu şehri bu kadar yalın anlatan başka bir şey olamaz sanırım.
Sorumluluklarını bilen, asla kötü davranmayan ama sonuçta bir üvey ana
olan Ankara . Bu şehirde insanlar bekler. Emekliliği, askerin bitmesini,
rüşvetin gelmesini, gönderdiğiniz evrakın cevaplanmasını , suskun devletin
konuşmasını beklerler. Taşı çatlatacak bir sabırla bir şeyleri
beklerler, kim bilir bekledikleri hayattır. Belki denizi görselerdi
beklemezlerdi. Denizi su saniyolar. Suyu görmek için göllerin kıyısına
gidersiniz ama su ufka uzanmaz. Bir suyu deniz yapan ufuk yoktur Ankara'nın
göllerinde. Oysa ne önemlidir suyun hiç bitmemesi ve uysal bir sevgili gibi
gökyüzüyle birleşmesi. O vaatker ufuk çizgisi, o nasıl güzeldir. Her
zaman ötelerde bir şey olduğunu fısıldayan o şehvetli çizgi. insanlar
Ankara'da beklerler, kim bilir bekledikleri hayattır.

İstanbul'da ise durum daha vahimdir. Hayat sanki bir adım ötede duruyor
gibidir. Doğruya doğru, dünyanin en güzel şehridir İstanbul, ama hayat
eli çabuk davranır. Daha siz elinizi uzatmadan işveli bir kadın gibi kaçar
gider. Bu yüzden hırsla kovalarlar hayati İstanbullular. Beklediği şeyin
belki de hiç gelmeyeceğini söyleyen şeytani fısıltıya rağmen,
Ankaralının dingin tevekküllü bekleyişinde bir huzur vardır. Ama
İstanbullunun hırslı kovalamacasında ne huzur vardır ne de tatmin.
Dünyanın en güzel şehri hemen kol mesafesindeyken kendilerini yiyip yutan
bir kovalamacanin içinde kaybolur giderler. Hayat kaçar, onlar kovalar.

Ama İzmir... İzmir'de hayat beklenmez, kovalanmazda. O zaten sizinle
beraberdir.Ufkun ötesini muştulayan bir deniz vardır.Mutlulukla dolu, sakin
bir sevişmenin tadındadır körfez. Körfez vapurlarının sakin gidişinde
hırslarınız yok olur, kovalamayı bırakırsınız, hatta martılara gevrek
atacak kadar iyilikle dolarsınız. Ne varsa bu şehirde, bayatlamış vapur
çayı bile nektar olur. Hafta sonları denize doğru bir göç başlar.
"Ey hayat, biz Çeşme'ye gidiyoruz sen de arkadan gel" der
İzmirliler muzipçe. Ve ne gariptir ki hayat, uslu bir çocuk gibi onların
peşinden gider.

Ne garip, uçak biletinin üzerinde adımın hemen yanında yazan IZM
harflerine sevgiyle bakıyorum. Sabırsızım, sevgilisine kavuşacak aşıklar
kadar.

Cemal Süreya

...

2010-02-11T23:59:00.001+02:00

bugünlerde her gün kendimi aynı şiirin farklı bir mısrasında buluyorum.

dün

gözlerimi kapasam
akşam
bir karanlığın dibinden gözlerin ağzıma bakıyorlar
ellerimi yüzümü yıldızlarla yıkayorum
saçların boynuma sarılıyorlar
gözlerimi kapasam
sen boylu boyunca yanıbaşımdasın
dişlerinin arasında bembeyaz bir nilüfer
alevleri bile öpebilirmiş gibi
güçlü ve gururlu ağzın
beni öptüğün zaman erkek seni öptüğüm zaman kadın
yanıbaşımdasın
gözlerimi kapasam
senin için bir mısra tasarlasam
bir renk düşünsem
başımı senin dizine koyduğumu uyuduğumu düşünsem
çocuğunmuşum gibi saçlarımı okşadığını
kocanmışım gibi yakama çiçek taktığını
bir yağmur şehrin bütün seslerini öldürse
sen ve ben günün yirmi dört saatını öldürsek
boğazlasak
ellerin göğsüme girse avuçlayıp kalbimi koparsa
sımsıcak ben senin kanına girsem
kalbine kurulup otursam
gözlerimi kapasam
rüzgârın kapıları derhal açılacak
dağbaşlarının temkinli sessizliğiyle sonsuzluğu dinleyeceğiz
kendimizi inkâr edeceğiz
hele inkârımızı büsbütün inkâr edeceğiz
bütün münkirler günde beş vakit bizi inkâr edecekler
bir kibrit aydınlığında çatılmış kaşlarını göreceğim
jiletle çizilmiş gibi keskin
ince
içimde kanlı bir ihtilâl kopacak
dudakların bir akşam üstü dudaklarıma değince
kadehim kırılacak
münkirlere müminlere küfredeceğim

diyordu Attila İlhan,

bugün

sen olmadığın vakit büyük yalnızlığım var
dalgaların kendilerini taştan taşa vurmaları
sonbahar yıldızlarının sessiz sedasız çırpınmaları
ve büyük yalnızlığım var
biliyorsun hani o
rüzgârın gözüne karanlık bir yelken gibi açtığım
içimsıra vahşi bir kadın gibi taşıdığım yalnızlığım
sen olmadığın vakit o denizde
şarabım tuzlu bir lezzet kazanıyor
avuçlarımda bir ateş yanıyor
bir çift insan gözü
hırsızı iti uğursuzu
köpek gözü toz ve toprak
bir kadeh quantro bir kadeh rom bir kadeh yağmur
avuçlarımda ve çırılçıplak
sen olmadığın vakit ben de olmuyorum
o denizde gördüğüm sen
benim için bir şarkı söyleyecektin
hazırdın gitarını bir çocuk gibi dizlerine yatırdın
kanada'lı üç tayfa tezgâhın içine girdiler
karanlık kıllı kollarıyla şarkının içine girdiler
kavga çıktı birbirinin çenesini kırdılar
o denizde gördüğüm sen
benim için bir şarkı söyleyecektin
ağlayacaktın
görecektim
sıradan bir şarkı söyleyecektin
kanada'lı tayfalar kahrolup öleceklerdi
ben de ölecektim

diyor...
büyük istifham üzerine'de...
istifham:sorup anlama, anlamak için sorma sanatıdır.

aşk ...herkes için...

2010-01-29T13:00:00.001+02:00

müzik - can dündar aşkın tarifi | izlesene.com

...

2010-01-23T02:35:00.000+02:00

biz hep uzun yolları seçiyoruz oysa ne güzel anlatmış cemal süreya...

iki kalp arasinda en kisa yol:
birbirine uzanmis ve zaman zaman
ancak parmak uclariyla degebilen
iki kol.

merdivenlerin oraya kosuyorum,
beklemek govde kazanmasi zamanin;
cok erken gelmisim seni bulamiyorum,
bir seyin provasi yapiliyor sanki.

kuslar toplanmis gocuyorlar
keske yalniz bunun icin sevseydim seni.

ben molası

2010-01-21T09:37:00.002+02:00

"sevmek kimi zaman rezilce korkuludur,
insan bir akşamüstü ansızın yorulur..."

bu sabah yorgun uyandım.tüm sevmelerden sevgi sözcüklerinden uzakta yalnız ve yorgun.yüzümü yıkarken gördüğüm yüz bana yabancı gibi geldi.öyle tanımıyorcasına baktım kendime.en çok sevilmeyi hakeden ama en az sevdiğim en az özen gösterdiğim kişiye.
günlük rutin içinde ne çok unutuyoruz kendimizi.bir koşturmacadır gidiyor.insanlara bölünüp insanlara parçalanıyoruz gün boyu.insanlarla görüşüyor,insanlara hoşgörü gösteriyor,insanları seviyoruz.bir hengamedir gidiyor.en son yatağa yattığımızda başbaşa kalıyoruz belki kendimizle ,belki de yastığı karşıdan görünce uyuyoruz o yorgunlukla.
insan tuhaf bir senaryonun bir rutinin içerisinde boğuluyor hayat boyu.ama oynadığı senaryonun başrol oyuncusunu kendini unutuyor çoğu zaman.kendi olmazsa bu filminde olmayacağını ,en büyük özeni kendine göstermesi gerektiğini ,en çok kendini sevmesini gerektiğini.başkalarını severken kendini paralıyor üstüne çoğu zaman,kendini değersiz ,kendini kimsesiz hissediyor.
ben bu ara kendime bir kendini sevme molası verdim.bir süre yalnızca kendimle ilgilenecek ve beni seveceğim.bu süreçte ihmal edeceğim herkese şimdiden haber vermek istedim.bir süre "ben molası" veriyorum.
ve oyuna bir cem özer şarkısı ile devam ediyorum...

http://www.muzik.net/sarkilar/acemi-sarkilar-beni-seviyorum/cem-ozer/38985/beni-seviyorum

sevgi emek isteyen bir şey
yani insan emek verdiği sürece seviyor
e kendime de o kadar çok emek verdim ki
doğaldır kendimi sevmem
yani bunu kayahan ca bir şiir olarak anlatmak gerekirse
şimdi ben yani sen beni seviyormuyum da
ben mi sevmiyorsun seni

şu dünyada ki en güzel ben olsam
bütün güzellere yukardan bir baksam
çok mu mutlu olurdum
yoksa bugünü mü arardım
değişsem mi değişmesem mi bilemiyorum

şu dünyada ki en çirkin ben olsam
herkesten yüzümü gözümü saklasam
çok mutsuz olurdum
çaresiz mi kalırdım
değişsem mi değişmesem mi bilemiyorum

şu dünyada en güzel ben dans etsem
gece gündüz pistlerden hiç inmesem

hayal kurmak güzel
gerçekler daha güzel

bir başkası olmayı hayal etsemde
ben benim başkası olmak istesemde
aslında değişmem değişemem biliyorum
bir oyun bu artık ben beni seviyorum

ama şu dünyada ki en akıllı ben olsam
herkeslere aklımdan biraz satsam
çok mu zengin olurdum
yoksa aç mı kalırdım
değişsem mi değişmesem mi bilemiyorum

şu dünyada ki en romantik ben olsam
her gün başka alemde rol alsam
çok mu aşık olurdum
sevgisiz mi kalırdım
değişsem mi değişmesem mi bilemiyorum

şu dünyada herkesten hızlı koşsam
ya da kanat takıp hep göklerde uçsam
hayal kurmak güzel
gerçekler daha güzel

...

2010-01-15T22:28:00.001+02:00

ben seni sevdim ya,
bir daha hiçbirşey aynı olmayacak...

kelimeler

2010-01-13T03:30:00.000+02:00

Avcumda kelimeler vardı...
Avcumda kelimeler kaldı...
Sen gittin,
Kelimeler öylece kalakaldı...

Bitmeler ve gitmeler üzerine bir kaç söz...

2010-01-06T18:31:00.000+02:00

sen bittin...
ağır ağır ,sul usul değil...birdenbire..bir kurşunla vurulmuş gibi ben düştüm...ayağa kalkıp yürümenin tam vakti şimdi.ardına bakmadan sadece sadece yürümek...
lise yıllarımda bir şeyi kafaya taktığımda ya da üzüldüğümde yürürdüm.öyle amaçsızca ve hızlı hızlı turlardım polatlı sokaklarını.bazen kesmez koşmaya başlardım.ta ki kalbim acıdan ağrıyana kadar...içimdeki o acıda benimle birlikte rüzgara bırakırdı kendini,kalbimi acıtan şey kalbimdeki fiziki bir acıya dönüşürdü...
bugün karşıyaka sokaklarında koşuyordum sabah eskisi gibi..ta ki kalbim gerçekten acıyana kadar...bittin...ben gittim...

Demis Russos GOODBYE MY LOVE GOODBYE
Yükleyen gumbi33. - Öne çıkan müzik videolarını izleyin.

Özenle-Murathan Mungan

2009-12-28T19:55:00.000+02:00

Özenle sürdürüyorum seni
Kendimde
Başkalarını severken bile
öylece duruyorsun
çekip gitsen de
Yalnız kalmıyor geride
Özenle sürdürdükçe
Yabancı gövdelerde bile
Özenle sürdürüyorum seni
İzini sürer gibi yaşadığının
yaşadığım serüvenlerde
Önceden bilmediğim bir aşk biçiminde ...

bazen ben bile kendimi bu kadar iyi ifade edemiyorum....

Ben bir faşistim...

2009-12-15T22:05:00.002+02:00

30 yıldır İzmirliyim. 30 yıldır Karşıyakalı'yım. Ama aslen Tatarım. Hem de Kırım Tatarı... Hani şu 1944’te topraklarından topyekûn sürgün edilenlerden. .. Büyüklerimin yıllarca burnunun ucu titredi, “memleket” dendiğinde. O nedenle bilirim toprak denilen şeyin köklerinin yüreklerde yattığını...

Hayatımı paylaştığım, sevdiğim adam bir Karadenizli. .. Anneden ve babadan. Tam bir Laz sizin anlayacağınız... En yakın arkadaşım Çerkez... Alt komşumuz Kürt... İki kat üstte, çok sevdiğim bir Ermeni oturuyor. Çocukluk arkadaşım Rum... Evin dördüncü kızı İpek, Yugoslav göçmeni...

Ve biz hepimiz İzmirliyiz... Ve ben bir faşistim.

Büyük ve renkli kocaman bir mozaik tabloyuz. İçimizden birimizin renkleri çıkarılsa o tablodan, genel görüntümüz bozulur, sessiz ve kör kalırız.

Yaklaşık bir haftadır son olaylardan sonra İzmir’e İzmirli'ye yapılan saldırıları okuyorum, dinliyorum.. . Kızıyor muyum? Hayır...

Eleştiriyi yapanlar ne bu şehirden, ne de bu şehrin insanlarından haberdar... Ellerinde bir takım veriler, arada bir gelip kıyıdan kıyıdan izledikleri bizleri yazıyorlar. Yazmıyorlar aslında, ağır ve haksız bir eleştiri yağmuruna tutuyorlar. Ve hatta, tabir uygunsa, adeta “kin kusuyorlar”. İşte ben de bu noktadan hareketle kızmıyorum onlara. Öylesine zavallılar ki, yazıları ile faşizanlık yaptıklarının bile farkında değiller.

Kardeşim; öncelikle şunun altını çizelim. O gün bu şehrin sokaklarında olanlar bir sosyal patlamadır. Bunun tek sorumlusu da hükümettir. Üç beş oy kaygısıyla tamamen bir kılıf düzeneği ile sundukları o sözde “demokrasi açılımını” bu şehrin insanları yutmamıştır.

İzmirli yüzyıllardır, farklı etnik kimlikleri bağrına basmış, usul usul onları birbiri ile kaynaştırıp, bir arada yaşatmış bir topluluktur. Ama kimse kusura bakmasın bu şehrin denizinin dayandığı sırtında koca bir şehitlik yatmaktadır.

Vapurla bir yakadan öteki yakaya geçerken orada yatan genç bedenlerin ruhları sarar bu şehri. Acısı büyük anaların, gözyaşlarını içine akıtan şehit babalarının memleketidir İzmir. Yıllardır, köşedeki camiden kaç şehit cenazesini kaldırdığımızı kimse saymaya cesaret edemez.

O nedenle elin teröristini davul ve zurnayla karşılayıp, neredeyse kahraman ilan edeceklere elbette tepki gösterecektir. Kaldı ki; İzmirliye “faşist” diyen zihniyet önce PKK’ya “terör örgütü” , üyesine de “terörist” demeyi öğrenecektir.

Gelişmedik biz kardeşim... Memnunuz bu halimizden. Tembellik hakkımızı kullanıyoruz. Hayatı denizin kenarında güneşi batırıp, doğurarak yaşamayı tercih ediyoruz. Şehrimizi seviyoruz. Ünlü olup, çok para kazanmak gibi bir hırsımız yok bizim. Birilerinin uşağı olacağımıza kendi çapımızda kendimizin efendisi oluyoruz. O nedenle kalıyoruz bu şehirde... İzmir’i biz bu şekilde seviyoruz.

Ha bu arada; bu ülkenin en yüksek vergilerini ödeyen şehirlerden biri İzmir'dir. O vergilerden en az yararlanan şehir olsak da gıkımız çıkmaz, devlete borcumuzu öderiz paşa paşa... Bu nedenle faşist olabilirim.

Mustafa Kemal Atatürk çok önemlidir bizim için. Bu ülke de öyle... O nedenle de faşist olabiliriz.

Cumhuriyet Mitinglerine de gururla katıldık. Bak bu da faşistlik...

Bizim gibi düşünmeyeni, bizden olmayanı sevmeme gibi bir durumumuz hiç olmadı. Çünkü biz hepimiz birbirimizden çok farklıyız. Ama etnik kökenlerimizi it dalaşı gibi ortaya koymayız. Biz İzmirli'yiz. Severiz bu şehri... Değerlerimize sahip çıkarız. Asfalyalarımız atınca biraz hırçınlık yapabiliriz.

Ayşe Başak Kaban

[1/12/2009]

sen beyaz bir kadınsın

2009-12-10T12:36:00.004+02:00

asıl büyük sarhoş benim
uzaktaki
ben ki tek damla şarap içmedim
ekmeğin beyaz zeytinin siyah
olduğunu biliyorum
asıl büyük sarhoş benim
uzaktaki
benim kusturucu sarhoşluğum
yoksulluğum

yüzüme bakmasan da
yağmura düşürsen de gözlerini
gözlerime bakmasan da ne kadar
o kadar aydınlığın gökyüzüme uzanıyor
uykularımda nefesinin sıcaklığı
o kadar
hangi akşam kapımı çalan sen değilsin
sen değil misin gizli bir kıvılcım gibi
gözbebeklerimde duran
umutsuzlandığım her akşam
senin rüzgârın almıyor mu
uğultulu yorgunluğumu
yoksulluğun eşiğinde kapaklandığım zaman
ellerimden sımsıkı tutmuyor mu senin
iyimserliğin

ben bu tezgâhı kurdumsa senin için kurdum
senin için dokuduğum basma ve pazen
denizin yeşilinden süzdüğüm balık
göğün mavisinden çaldığım kuş
senin için
felsefe okudumsa
iktisat okudumsa gece yarıları
boğazım kurumuş içim bir kalabalık
sıcacık mısralar okudumsa yunus' dan
senin için okudum
geceyarıları

sen beyaz bir kadınsın
uzaktaki
GÖZLERİN AKLIMDAN ÇIKMIYOR
sen beyaz bir kadınsın
karanlıkları dinleyen
uzaktaki
sarmaşıkları duyuyor musun rüzgârda
yorgun başını
üşümüş yastığına koyuyor musun
uyuyor musun

Attila İlhan

iki elin kızıl kanda olsa

2009-12-09T23:10:00.000+02:00

sökülüp
salkım salkım leylekler gelirse
ilkbahar olur
kül mavinin yanına kirli sarı gelirse
sonbahar
sen benim yanıma gelirsen
kıyamet olur
bir damla göz yaşı okyanus boşluklarını doldurur
senin gözyaşların beş kıtayı eritirler
hünerli ellerin yeni bir dünya yaratırlar
gözleriminden milyonlarca yıldız çoğaltırsın
milyonlarca defa bakabilmem için
geceleri sana bir saniyede
parmaklarımdan istifhamlar çoğaltırsın
her ağacın dalına bir istifham asarsın
ölüme mahküm eder beni asarsın
ben tutar seni asarım
karanlıkta kalmış çocuklara döneriz
artık ben diye birşey kalmamıştır
sen diye birşey yoktur
hiç gelmemişe döneriz
korkarız
gözlerine baktığım zaman
sonsuzluğu görebilmeliyim
parmaklarım dudaklarında dolaşırken
sonsuzluğa dokunmalı
konuştuğun zaman
sonsuzluğun sesini dinlemeliyim
bir istifham gibi eğilip
seni bir istifham gibi öpmeliyim
elimden ne gelirse yapmalıyım
bir tevrat bir incil bırakmalıyım
beni bir dağ başına koymalılar
başıma bir dağ koymalılar
anama avradıma sövmeliler
sen duymalısın
iki elin kızıl kanda olsa
gelmelisin
Attila İlhan

...

2009-12-09T23:05:00.000+02:00

göze alırsanız eğer
kırılır
dağılır aynadan
sandığınız resimler
sözcükler kalır geriye
cam kırıklarına saklanmış
az ışıklı odalarda sözcükler
ayna: anlam ve görüntü için sırlanmış kiler
bulur çıkarırsınız bir yerlerden
daha bulurken kararırsınız
çok önce öğrenmiştiniz: bedel
ödenir ve kalır geriye
gerekenler

sonra bir gün
sizin için bir gün
tehlikesiz, eski bir harita gibi
uyuttuğunuz aynaların tozunu silerken
elinize batar
bir zamanlar yaranızı kanatmış sözcükler
olaylar silinmiş, adlar unutulmuş, belirsiz bir geometride
yerini bir türlü bulamaz kişiler, ilişkiler
yalnızca bir duygu
dipdiri bir acı çok eski tarihli bir çağrışıma eşlik eder
bu nedir ki, yıllar sonra, telâşsız bir gün, ömrümüzün durulmuş
bir mevsiminde, içinizin kazınmış yerlerinden
ölümcül bir ağrı ansızın geri teper

eğilip bakrsınız aynaya
siz çoktan gitmişsiniz
yerinizde sözcükler
böyle zamanlarda sözcükler
bütün bir hayatın yerine ikâme eder.
Murathan Mungan

iki bıçak

2009-12-09T22:59:00.000+02:00

iki bıçak seç kendine
biri yaralamak için
biri öldürmek
pusu kur gözleri
karanlık gölgesine
biri sevmek için
biri ihanet
iki yürek seç kendine
biri yaşamak için
biri gizlenmek
bir korkak, bir kaçak, bir firar
kaç kişisin sen sevdiğim, çocuk
içimdeki bıçak bir kere daha dönüyor
olduğu yerde
kalırsan sel basar yataklarımı
gidersen uçurum çiçekleri açar kalbimde
kimi zamanlar olur sevgilim
iki bıçak bile yetmez bir tek ölüme

Murathan Mungan

emperyal Oteli

2009-12-09T14:39:00.001+02:00

ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
başımı usulca dizine koyacaktım
dört gün dört gece susacaktım
yağmur sönecekti yanacaktı
sameland seferden dönecekti
duvardaki saat duracaktı
kalbim kendiliğinden duracaktı
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
emperyal otelinde bu sonbahar
bu camların nokta nokta hüznü
bu bizim berheva olmuşluğumuz
bir nokta bir hat kalmışlığımız
bu rezil bu çarşamba günü
intihar etmiş kötümser yapraklar
öksürüklü aksırıklı bu takvim
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sesleri liman sislerinde boğulur
gemiler yorgun ve uykuludur
sabahtır saat beş buçuktur
sen kollarımın arasındasın
onlar gibi değilsin sen başkasın
bu senin gözlerin gibisi yoktur
adamın rüyasına rüyasına sokulur
aklının içinde siyah bir vapur
kıvranır insaf nedir bilmez
otelin penceresinde duracaktın
şehri karanlıkta görecektin
karanlıkta yağmuru görecektin
saçların ıslanacak ıslanacaktı
kış geceleri gibi uzun uzun
tek damla gözyaşı dökmeksizin
maria dolores ağlayacaktı
istanbul'u yağmur tutacaktı
bütün bir gün iş arayacaktım
sana bir türkü getirecektim
kulaklarımız çınlayacaktı
emperyal oteli'nin resmini çektim
akşam saçaklarından damlıyordu
kapısında durmanı söylemiştim
yüzün zambaklara benziyordu
cumhuriyet bahçesi'nde insanlar geziyordu
tepebaşı'ndaki küçük yahudiler
asmalımesçit'teki rum kemancı
böyle rüzgarsız kalmışlığımız
bu bizim çektiğimiz sancı
el ele tutuşmuş geziyordu
gazeteler cinayeti yazıyordu
haliç'e bir avuç kan dökülmüştü
emperyal oteli'nde üç gece kaldık
fazlasına paramız yetmiyordu
gözlerin gözlerimden gitmiyordu
dördüncü gece sokakta kaldık
karanlık bir türlü bitmiyordu
sirkeci garı'nda sabahladık
bilen bilmeyen bizi ayıpladı
halbuki kimlere kimlere başvurmadık
hiçbiri yüzümüze bakmıyordu
hiç kimse elimizden tutmuyordu
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun .... kanıma girdin ..... kabulümsün.
Attila İLHAN

AŞKA GÖLGE

2009-12-05T22:52:00.001+02:00

kaç düşü var insanın
bilmezsin...
kaç duvarı var
ağladığı
ve yalvarıp
yakardığı
kaç izdüşü var...
her aşka
yelken açtığında
kaç yolu var
insanın
bilmezsin...
geldiğinde bulduğu
kaç çiçek var,
gittiğinde
kaç bahçe harap
bilmezsin....
beni sende
anlamadın
dediğinde
kaç sevi var
gözlerinde
sezemezsin...
aşta bir devrim
her kalktığında
bir sabaha
yürüyemezsin...
silahını kuşan
barışına sahip çık
kimler öldü
kimler kaldı
bilmezsin...
her ayrılık
bir yenilgi
her kavuşma
bir yengi
diyemezsin...

ey sevgili ;
ateşe duran
pervane
daha mı az
yanar mumdan,
kaç mevsim tutar
mayası bilemezsin....
Ey sevgili
deli de benim
delişmenin de ben ,
her baharı güze
her güzü bahara
çeviren yüzün
demde kalırmı
çözemezsin...

sende ki ben
dilimi ısıran an...
bende ki sen
hep yarım kalan
göremezsin...

ey sevgili
gecemin yarım ay hali
beni böyle
dindiremezsin...

Atila ÖZTEL

azalmak üzerine söylenmiştir

2009-12-03T21:20:00.000+02:00

Sen beni sevmiyorsun ya
Hayli azım şu aralar...
Evet yeşilköyde uçağa biniyorum
Tamam ıslanmışım da
Ama içim ürpermiyor mesela
Ben sana mecburum da sen inadına yoksun ...
Sevdiğim şiirleri bile allak bullak ediyorum...
Aysel hiç sevilmedi mesela
Tahir çok şey kaybetti tahirliğinden...
Sen beni sevmiyorsun ya hayli azaldım şu sıralar
Vivaldinin bir çay markası olduğunu iddia ediyorum ısrarla,
Rakıya önce buzu atıyorum,
Edepten adaptan sıyrıldım,
Babamın yanında sigara içiyorum.
Sen beni sevmiyorsun ya
Düpedüz azaldım şu aralar,
Benden birşey kalmasin diye,
Kendimi lmbatla savuruyorum...

Özlemek üzerine

2009-11-16T15:34:00.002+02:00

birden özleyiveriyorsunuz...
çoktan unuttuğunuzu sandığınız
ya da yalnızca bir kere karşılaştığınız
ve özlemek için yeteri kadar tanımadığınız birini
bir sabah çılgınca özleyerek uyanıyorsunuz.

rüyalarınız, içinizdeki o gizli, esrarını ele vermez büyücü,
siz çarşaflarınızın arasında,
bütün tehlikelerden uzak,
güvenle yattığınızı sandığınız bir anda,
usulca ruhunuza sokulup,
sizden habersiz oralara yığılmış cephanelikleri
birer birer ateşleyiveriyor.
infilaklarla sarsılarak uyanıyorsunuz.
hayatınızda olmayan birini hayatınıza almak,
ona dokunmak,
onun sesini duymak için kıvranırken buluveriyorsunuz kendinizi...

özlemek, o yakıcı istek,
bilinen herşeyi ve önem sırasını değiştiriveriyor.
özlediğiniz ise çok uzaklarda...
yanında olmasını istediğiniz halde
yanınızda olmayan bir tek kişi,
yanınıza bile yaklaşmadan,
hatta onu özlediğinizden
ve onu i! stediğinizden haberdar bile olmadan,
bütün hayatı,
bütün görüntüleri eritip
başka kılıklara sokuyor...

ahmet altan

Uyaninca Cocuk Olmak

2009-11-10T01:01:00.001+02:00

Siz ne iyisiniz, ben sizi bir seylere benzetiyorum
Bilmem bir testi, bir bakir sahan kolay mi sizinle
Cok rahat bir gokyuzu mu var sizinle
Gunes bir pazartesi olarak mi duruyor burnunuzda
Yoksa bukulmus bir nehir gibi mi kupelerinizde
Siz kucuk adiyla mi cagirirsiniz sessizligi
Oyle mi, ya kim uyandirir sizde
Bu sevisme dalgalarini, ask seslerini
Bak'lari, duy'lari, oksa'lari, evet'leri
Hele bu elleri, ayaklari bu
Gozleri gozleri.
Gidip bir bardak su iciyorum. Agzim benim!
Su boyle neye benziyor, cok cocuklu bir bahceye degil mi
Bakmayla icersek gozlerimiz de bir seye benziyor
Senin gozlerin, bizim gozlere, onun gozleri
Her zaman soyluyorum kuyumcular icin imzali yazi gerekmez
Ama hic gerekmez oyle degil mi
Armut agaci! iyi sabahlar! sana bakinca yuzum degisti
Butun gun calisiyorum en kotu is yerlerinde
Yorulup bunalinca hep o sana bakmayi deniyorum
Birden carsiyi gosteriyor dallarinin inceligi
Hem niye saklamali, carsiyi gosteriyor iste
Bak! sakur sukur sapka satin alan birisi
Yusyuvarlak bir kisilik deniyor
Pis adam -ne kotu dunya- oyle mi degil mi.

Siz yok mu, sizin her yeriniz sasirip kalmaya istekli
Bir bakin, uyanip kalkinca cocuk olmalarim var benim
Su da var: bir sokak en acilmi pencereler daliyor
Daliyor da soz mu, yataga uzatiyor otomobillerini
Ask duyan bir kadini
Onun kisiligi olan memelerini
Gozlerim! hey sokak! geri getiriyor gozlerimi
Kimi zaman da bir cam kiriliyor sangur sungur
Diyorum boylesi gurultuler siir icin gerekli
Oyle mi degil mi.

Bizim o duvarlik tabaklar durmadan uzaga goturuyor evimizi
Daha aldigim gun bildim maydanoz olacak ustundekileri
Maydonoz olacak, maydanoz olacak, maydanoz olacak
Iyi ama, niye sevmeli her onune geleni
Herkesin, herkese, herkesi
Daha dun yepyeni bir son koydumdu siire
Aldi, yepyeni bir kalabaligi getirdi
Ama iyi yaptim oyle mi degil mi.

Edip Cansever
(Yercekimli Karanfil)

sen...

2009-11-08T00:09:00.002+02:00

Ne yükseklerde gözüm var
Ne para pulda
Bir tek sen mühimsin aşk sen hayatamda
Tahammülüm yok gözlerinde
Bir damla yaşa... Kıyamam
Ne hasret biter bu yolda ne sevdam sana
Bir tek sen emirsin aşk emir hayatımda
İtirazım yok ateş bu değmesin sana
Kıyamam

Sen başıma gelen en az en çok hatalarım
Ah sen
Herşeye rağmen bana sevap günahlarım
Sen geceler boyu buram buram yandığım
Ah sennn
Kokuna hasret uykularla dalaştığım

Candan Erçetin & Zerrin Özer - Kıyamam
Yükleyen srknbrmn. - Öne çıkan müzik videolarını izleyin.

HİÇ SIRADAN OLMAYAN AYRILIK NEDENLERi-1

2009-10-27T14:14:00.002+02:00

*Ben hala otobüsün orta kapısındaki basamakta oturabilirken sen bunu yapamayacak kadar büyüdüğün için...
*Ben hala kurduğum hayallere seni ortak ederken sen hayal kurmaktan bile vazgeçtiğin için

ölmek...

2009-10-17T11:37:00.000+03:00

Insan neyle yaşar diyor reklamlar.Bir sürü cevabı var.Peki insan neyle ölür.Sevgisiz ölür bazen.Birinin sizi sevmemesi ölümden beterdir.Önce kandırırsınız kendinizi böyle daha iyi böyle daha özgür olduğunuz yalanıyla.Sonra bir gün ansızın bir sokak başında,bir duble rakının ortasında, ya da bir şarkının sonunda gözünüzde biriken yaşlar anlatır gerçeği tüm çıplaklığıyla.Artık onsuz yaşamak zorunda olduğunuzu ve bunun aslında yaşamamak olduğunu....Insan böyle ölür bazen,en sevdiği tarafından onun yokluğunun silahıyla öldürülür.

...

2009-10-15T13:33:00.003+03:00

Ben bir hayal çizdim yüzü sana benzedi
Ben bir şarkı söyledim ilk notası sen.
Ben bir şiir yazdım sana kafiye yetmedi
Ben bir rüya gördüm senli,
Hayra yordum.

çiçekler

2009-09-18T12:25:00.001+03:00

Muazzam bir gösteri mutlaka izleyin

Seni Seviyorum

2009-09-16T12:31:00.001+03:00

Bugün sizden bir sey isteyecegim.
Sakin kimseye ''Seni seviyorum'' demeyin.
Lütfen!.
Kullanmayin artik bu sözü.
Baska bir sey deyin birbirinize onun yerine.
Duygulariniza daha denk düsen bir sey...
Benim aklima gelmiyor ama siz bulursunuz.
Ne de olsa sizin duygulariniz...
Hayir, içini dolduracaksaniz ''Seni seviyorum''un, bir diyecegim yok.
Ama umudum da yok.
''Seni seviyorum'' öyle ''Kendine iyi bak'' gibi bir söz degildir, laf olsun diye söylenen...
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde hakkini vereceksiniz. Bir kere onu gerçekten seviyor olmaniz lazim.
Yani öyle dokununca geçiverecek arzularla falan karistirmayacaksiniz.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, o biri en az tuttugunuz takim kadar önemli olacak hayatinizda.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, bir saat eksik uyumayi göze alabileceksiniz onu daha çok görmek ugruna.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, elini tutmak da önemli olacak baska seyler kadar.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, ''Sevgilimsin'' de demis oldugunuzu bileceksiniz.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, onu özleyecek, düsünecek, merak edeceksiniz.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, onun gözü telefonda (evet, cep telefonu çiktigindan beri kulak degil gözler telefonda) aramanizi bekledigini unutmayacaksiniz.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, ona sürprizler yapmayi, ufak hediyeler almayi ihmal etmeyeceksiniz.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, ona siirler okuyacak hatta kabiliyetiniz varsa, yazacaksiniz da.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, sarkidaki gibi, ellerinizde çiçeklerle kapisinda bekleyeceksiniz.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, belki ömrünüzün sonuna kadar degil ama hiç olmazsa yarin, öbür gün de seveceginizden emin olacaksiniz.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, ayni zamanda ''Free takilalim'' da diyemeyeceginizi bileceksiniz.
Birine ''Seni seviyorum'' dediginizde, o asktan söz ederken siz ''Ben almayayim, alana da mani olmayayim'' demeyeceksiniz.
Nasil?
Çok mu zor?
Fazla mi zahmetli?
Insanin birini sevip sevmedigi tam da böyle belli oluyormu arkadaslar?.
Sevmeyince ''is'' gibi geliyor bütün bu saydiklarim.
O zaman ''Seni seviyorum'' demeyeceksiniz.
Bu kadar basit.
Bir gün farkinda olmadan bütün bunlari yapiyor oldugunuzu görünceye kadar.
Simdi ''Ne var bunda?
Keske herkes birbirine bolca 'Seni seviyorum' dese' diye düsünenler olacaktir.
Iyi.
O zaman birbirini gerçekten sevenler yeni bir söz bulsunlar söyleyecek. ''Seni seviyorum'' orta malı olsun. Zaten oldu olacağı kadar.

PAKİZE SUDA

9 eylül

2009-09-10T09:43:00.000+03:00

sen "9 eylül" dersin iki kelime
ben değişen yazgı anlarım
özgür anlarım, bağımsızlık,
sen "izmir" dersin iki heceyle
ben sevinçten ağlarım

tarihin başı mı dönmüş
şimşek hızı geldiklerinde?
şaşırmış mı toprak
ayakları yere değmeyen atlar geçerken?
önce deniz mi görmüş
kavruk yüzlü neferleri?
bugün 9 eylül
tam sırasıdır canlandırmanın hatıraları...

sen 9 eylül dersin iki kelime
ben onurlu bir halk anlarm
rüzgarın çevirdiği sayfa anlarım
sen "izmir" dersin iki hece
ben saygıyla ayağa kalkarım...

* haluk işik

Akdenizli Olmak

2009-09-08T09:36:00.002+03:00

Akdenizli olmak hayata karşı bir duruştur sanırım.

Akdenizli olmak ;

kanının deli akmasıdır,

bağıra çağıra konuşmaktır,

kalabalık aile sofralarıdır,

kapı gıcırtısına oynamaktır,

şarkılara ayakla ritm tutmaktır,

zeytindir,zeytinyağıdır,

teninin güneş yanığı rengini yıl boyu korumasıdır,

güzel kızlardır,

yakışıklı erkeklerdir,

damak zevkidir,

daha ötesi hayat zevkidir...

Yani Akdenizli olmak bir ülkenin ötesinde bir iç denizin çevresinde yaşayan tüm insanların o deniz gibi rengarenk,kah huzurlu,kah deli dolu olmasıdır.Bir ülkeye değil bir denize kendini ait hissetmektir.

three little birds

2009-09-02T12:55:00.002+03:00

harika bir bob marley şarkısına eğlenceli bir yorum...
herşey güzel olacak mı dersin?

bir gece yarısı...

2009-08-31T17:51:00.002+03:00

pencereden gelen yasemin kokusu dolduruyor
içimdeki boşlukları…
yoksun...
biliyorum her söz yalan,
her ten isyan bu gece.
gözlerini özlüyorum en çok,
ve sığınmayı gövdenin zehirli gölgesine…
bir şişe votka ile yad ediyorum ismini,
sevda diye yazıp adının karşısını boş bıraktığım cümlelerde.
yoksun...
sen ki hiç bilmediğim bir şehirde,
benden uzak yeni bir hikaye yazıyorsun,
muhtemelen beni düşünmüyorsun...
öznesi yüklemi özlem
devrik bir cümle
şimdi bana kalan bu şiirde...

Gönlü Geniş Ruhu Gezgin Sufi Meşreplilerin 40 Kuralı

2009-08-28T09:25:00.000+03:00

Ben Elif Şafak okurlarından değilim.Baba ve Piç’i çok merak edip almama rağmen bir türlü okuyamamışımdır.Bu huy bende son 4-5 yıldır peydah oldu.Lise ve Üniversite yıllarında neredeyse bir okuma ishaline tutulmuştum .Elime ne geçerse büyük bir açlıkla okuyordum.O devirden okuduğum çoğu kitabı bu sebeple sanırım şu an hatırlamıyorum.Yaş ilerledikçe daha seçici olmaya başladım.Bu kontrollü bir şey değil aslında.Bir kitabı elime alıp istesem de 50. sayfasından öteye gidemeyebiliyorum.
Neyse nereden nereye geldik.Aşk şu dönemde severek okuduğum kitaplardan biri oldu.Bunun asıl sebebi belki Şems ve Mevlana’ya duyduğum kişisel ilgiydi ama iyi bir dili olan ve ustaca akan bir kitap.Kitap ta ben dahil bir çok insanın etkilemiş 40 kural akıyor.Bunları sizinle de paylaşmak istedim.
İşte Elif Şafak’ın deyimi ile ;
Gönlü Geniş Ruhu Gezgin Sufi Meşreplilerin 40 Kuralı
1. kural: yaradanı hangi kelimelerle tanımladığımız, kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar. şayet tanrı dedi mi öncelikle korkulacak, utanılacak bir varlık geliyorsa aklına, demek ki sen de korku ve utanç içindesin çoğunlukla. yok, eğer, tanrı dendi mi evvela aşk, merhamet ve şefkat anlıyorsan, sende de bu vasıflardan bolca mevcut demektir.

2. kural: hak yolunda ilerlemek yürek işidir,akıl işi değil.kılavuzun daima yüreğin olsun,omzun üstünde ki kafan değil.nefsini bilenlerden ol silenlerden değil !

3. kural: kur'an dört seviyede okunabilir.ilk seviye zahiri manadır.sonra ki batıni manadır.üçüncü batıninin batınisidir.dördüncü seviye o kadar derindir ki kelimeler kifayetsiz kalır tarif etmeye.

4. kural: kainattatki her zerrede allahın sıfatlarını bulabilirsin, çünkü o camide, mescitte, kilisede, havrada değil, her an her yerdedir. allahı görüp yaşayan olmadığı gibi, onu görüp ölen de yoktur. kim o nu bulursa, sonsuza dek onda kalır.

5. kural: aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. akıl temkinlidir. korka korka atar adımlarını. aman sakın kendini diye tembihler. halbuki aşk öyle mi? onun tek dediği:
bırak kendini, ko gitsin; alık kolay kolay yıkılmaz. aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. ne varsa harap bir kalpte var

6. kural: şu dünyadaki çatışma, önyargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır. sen sen ol, kelimelere fazla takılma. aşk konusunda dil zaten hükmünü yitirir. aşık dilsiz olur.

7. kural: şu hayatta tek başına inzivada kalarak, sadece kendi sesinin yankısını duyarak, hakikati keşfedemezsin. kendini ancak bir başka insanın aynasında tam olarak görebilirsin.

8. kural: başına ne gelirse gelsin, karamsarlığa kapılma. bütün kapılar kapansa bile, sonunda o sana kimsenin bilmediği gizli bir patika açar. sen şu anda göremesen de, dar geçitler ardında nice cennet bahçeleri var. şükret! istediğini elde edince şükretmek kolaydır. sufi, dileği gerçekleşmediğinde de şükredebilendir.

9. kural: sabretmek, öylece durup beklemek değil, ileri görüşlü olmak demektir. sabır nedir? dikene bakıp gülü, geceye bakıp gündüzü tahayyül edebilmektir. allah aşıkları sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. ve bilirler ki, gökteki ayın hilalden dolunaya varması için zaman gerekir.

10. kural: ne yöne gidersen git, doğu,batı,kuzey ya da güney- çıktığın her yolculuğu içine doğru bir seyahat olarak düşün! kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır.
11. kural: ebe bilir ki sancı çekilmeden doğum olmaz, ana rahminden bebeğe yol açılmaz. senden yepyeni ve taptaze bir sen zuhur edebilmesi için zorluklara, sancılara hazır olman gerekir.

12. kural: aşk bir seferdir. bu sefere çıkan her her yolcu, istese de istemese de tepeden tırnağa değişir. bu yollara dalıp da değişmeyen yoktur.

13. kural: şu dünyada semadaki yıldızlardan daha fazla sayıda sahte hacı, hoca ,şeyh, şıh var. hakiki mürşit seni kendi içine bakmaya ve nefsini aşıp kendindeki güzellikleri bir bir keşfetmeye yönlendirir. tutup da ona hayran olmaya değil.

14. kural:hakkın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim olş. bırak hayat sana rağmen değil seninle beraber aksın. düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

15. kural: allah, içte ve dışta her an hepimizi tamama erdirmekle meşguldür. tek tek her birimiz tamamlanmamış birsanat eseriyiz. yaşadığımız her hadise, atlattığımız her badire eksiklerimizi gidermek için tasarlanmıştır. rab noksanlarımızla ayrı ayrı uğraşır çünkü beşeriyet denen eser, kusursuzluğu hedefler.

16. kural:kusursuzdur ya allah, onu sevmek kolaydır. zor olan hatasıyla sevabıyla fani insanları sevmektir. unutma ki kişi bir şeyi ancak sevdiği ölçüde belebilir. demek ki hakikaten kucaklamadan ötekini, yaradandan ötürü yaratılanı sevmeden, ne layıkıyla bilebilir , ne layıkıyla sevebilirsin.

17. kural: esas kirlilik dışta değil içte, kisvede değil kalpte olur. onun dışındaki her leke ne kadar kötü görünürse görünsün, yıkandı mı temizlenir, suyla arınır. yıkamakla çıkmayan tek pislik kalplerde yap bağlamış haset ve art niyettir.

18. kural: tüm kainat olanca katmanları ve karmaşasıyla insanın içinde gizlenmiştir. şeytan, dışımızda bizi ayartmayı bekleyen korkunç bir mahluk değil bizzat içimizde bir sestir. şeytanı kendinde ara, dışında, başkalrında değil ve unutma ki nefsini bilen rabbini bilir. başkalarıyla değil sadece kendiyle uğraşan insan sonunda mükafat olarak yaradanı tanır.

19. kural:başkalarından saygı,ilgi ya da sevgi bekliyorsan önce sırasıyla kendine borçlusun bunları. kendini sevmeyen birinin sevilmesi mümkün değildir. sen kendini sevdiğin halde dünya sana diken yolladı mı, sevin. yakında gül yollayacak demektir.

20. kural: yolun ucunun nereye varacağını düşünmek beyhude bir çabadan ibarettir. sen sadece atacağın ilk adımı düşünmekle yükümlüsün. gerisi zaten kendiliğinden gelir.
21. kural: hepimiz farklı sıfatlarla sıfatlandırıldık.şayet allah herkesin tıpatıp aynı olmasını isteseydi,hiç şüphesiz öyle yapardı.farklılıklara saygı göstermemek,kendi doğrularını başkalarına dayatmaya kalkmak,hakk'ın mukaddes nizamına saygısızlık etmektir.

22. kural: hakiki allah aşığı bir meyhaneye girdi mi orası ona namazgah olur.ama bekri aynı namazgaha girdimi orası ona meyhane olur.şu hayatta ne yaparsak yapalım,niyetimizdir farkı yaratan,suret ile yaftalar değil.

23. kural : yaşadığımız hayat elimize tutuşturulmuş rengarenk ve emanet bir oyuncaktan ibaret.kimisi oyuncağı o kadar ciddiye alır ki ağlar,perişan olur onun için.kimisi eline alır almaz şöyle bir kurcalar oyuncağı , kırar ve atar.ya aşırı kıymet verir , ya kıymet bilmeyiz.
aşırılıklardan uzak dur.sufi ne ifrattadırne tefritte.sufi daima orta yerde...
24. kural : madem ki insan eşref-i mahlukattır,yani varlıkların en şereflisi,attığı her adımda allah'ın yeryüzünde ki halifesi olduğunu hatırlayarak ,buna yakışır soylulukta hareket etmelidir.insan yoksul düşse,iftiraya uğrasa,hapse girse,hatta esir olsa bile,gene de başı dik,gözü pek,gönlü emin bir halife gibi davranmaktan vazgeçmemelidir.
25. kural : cenneti ve cehennemi illa ki gelecekte arama.ikisi de şu an da burada mevcut.ne zaman birini çıkarsız,hesapsız ve pazarlıksız sevmeyi başarsak, cennetteyiz aslında.ne vakit birileriyle kavgaya tutuşsak;nefrete,hasede ve kine bulaşsak,tepetaklak cehenneme düşüveririz.
26. kural : kainat yekvücud, tek varlıktır.herşey ve herkes görünmez iplerle birbirine bağlıdır.sakın kimsenin ahını alma;bir başkasının hele hele senden zayıf olanın canını yakma.unutma ki dünyanın öte ucunda tek bir insanın kederi,tüm insanlığı mutsuz edebilir.ve bir kişinin saadeti herkesin yüzünü güldürebilir.
27. kural : şu dünya bir dağ gibidir, ona nasıl seslenirsen o da sana öyle aksettirir.ağzından hayırlı bir laf çıkarsa,hayırlı laf yankılanır,şer çıkarsa sana gerisin geri şer yankılanır.
öyleyse kim ki senin hakkında kötü konuşur,sen o insan hakkında kırk gün kırk gece güzel sözler et.kırk günün sonunda göreceksin herşey değişmiş olacak.senin gönlün değişirse dünya değişir.
28. kural : geçmiş zihinlerimizi kaplayan bir sis bulutundan ibaret.gelecek ise başlı başına bir hayal perdesi.ne geleceğimizi bilebilir,ne geçmişimizi değiştirebiliriz.sufi daima şu anın hakikatini yaşar.
29. kural : kader hayatımızın önceden çizilmiş olması demek değildir.bu sebepten,"ne yapalım, kaderimiz böyle"deyip boyun bükmek cehalet göstergesidir.kader yolun tamamını değil,sadece yol ayrımlarını verir.güzergah bellidir ama tüm dönemeç ve sapaklar yolcuya aittir.öyleyse ne hayatının hakimisin,ne de hayat karşısında çaresizsin.
30. kural : hakiki sufi öyle biridir ki başkaları tarafından kınansa,ayıplansa,dedikodusu yapılsa,hatta iftiraya uğrasa bile,o ağzını açıpta kimse hakkında tek kelime kötü laf etmez.
sufi kusur görmez kusur örter.
31. kural : hakk'a yakınlaşabilmek için kadife gibi bir kalbe sahip olmalı.her insan şu veya bu şekilde yumuşamayı öğrenir.kimi bir kaza geçirir,kimi ölümcül bir hastalık,kimi ayrılık acısı çeker, kimi maddi kayıp...hepimiz kalpteki katılıkları çözmeye fırsat veren badireler atlatırız.ama kimimiz bunda ki hikmeti anlar ve yumuşar; kimimiz ise ,ne yazık ki daha da sertleşerek çıkar.
32. kural : aranızda ki perdeleri tek tek kaldır ki allah'a saf bir aşkla bağlanabilesin.kuralların olsun ama kurallarını başkalarını dışlamak yahut yargılamak için kullanma.bilhassa putlardan uzak dur,dost.ve sakın kendi doğrularını putlaştırma.inancın büyük olsun ama inancınla büyüklük taslama !
33. kural : bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken sen hiç ol! menzilin yokluk olsun.insanın çömlekten farkı olmamalı.nasıl ki çömleği tutan dışında ki biçim değil içinde ki boşluk ise,insanı ayakta tutan da benlik zannı değil hiçlik bilincidir.
34. kural : hakk'a teslimiyet ne zayıflı ne edilgenliktir demektir.tam tersine,böylesi bir teslimiyet son derece güçlü olmayı gerektirir.teslim olan insan çalkantılı ve girdaplı sularda debelenmeyi bırakır;emin bir beldede yaşar.
35. kural : şu hayyat ancak tezatlarla ilerleyebiliriz.mümin içinde ki münkirle tanışmalı,allah'a inanmayan kişi ise içinde ki inananla.insan-ı kamil mertebesine varana kadargıdım gıdım ilerler kişi.ve ancak tezatları kucaklayabildiği ölçüde olgunlaşır.
36. kural : hilden,desiseden endişe etme.eğer birileri sana tuzak kuruyor,sana zarar vermek istiyorsa,allah da onlara tuzak kuruyordur.çukur kazanlar o çukura kendileri düşer.bu sistem karşılıklar esasına göre işler.ne bir katre hayır karşılıksız kalır,ne bir katre şer.o'nun bilgisi dışında yaprak bile kıpırdamaz.sen sadece buna inan !
37. kural :allah kılı kırk yarark titizlikle çalışan bir saat ustasıdır.o kadar dakiktir ki sayesinde her şey tam zamanında olur.ne bir saniye erken,ne bir saniye geç.her insan için bir aşık olma zamanı vardır;bir de ölmek zamanı.
38. kural :yaşadığım hayatı değiştirmeye,kendimi dönüştürmeye hazır mıyım ? diye sormak için hiçbir zaman geç değil.kaç yaşında olursak olalım,başımızdan ne geçmiş olursa olsun,tamamen yenilenmek mümkün.
tek bir gün bile öncekinin tıpatıp tekrarıysa,yazık !
her an her nefeste yenilenmeli.yepyeni bir yaşama doğmak için ölmeden önce ölmeli.
39. kural : noktalar sürekli değişse de bütün aynıdır.bu dünyadan giden her hırsız için bir hırsız daha doğar.ölen her dürüst insanın yerini bir dürüst insan alır.hem bütün hiçbir zaman bozulmaz.her şey yerli yerinde kalır,merkezinde...hem de bir günden bir güne hiçbir şey aynı olmaz.
ölen her sufi için bir sufi daha doğar.
40. kural :aşksız geçen bir ömür beyhude yaşanmıştır.acaba ilahi aşk peşinde mi koşmalıyım,yoksa dünyevi,semavi ya da cismani diye sorma!ayrımlar ayrımları doğurur.aşk'ın hiçbir sıfat ve tamlamaya ihtiyacı yoktur.
başlı başına bir dünyadır aşk.ya tam ortasındasındır,merkezinde ya da dışındasındır, hasretinde..

...

2009-08-26T15:42:00.000+03:00

Sana baktıkça gözlerim şiir kokardı
Işıl ışıl yanardı ellerim sevdasından
Ne yana baksam hınzırca bir ümit kokusu
Ne yana baksam bembeyaz bir hüzün dağılırdı saçlarından….
Sen yürüdükçe bahara yürürdü ya toprak
Öyle ne yapacağını bilemezdi yüreğim coşkusundan.
Sen sevdikce hergün güneş doğuyordu ya,
Şimdi ondan korkuyorum bunca karanlıktan…

tanımadığım ten-ahmet aslan

2009-08-24T14:17:00.000+03:00

yanlızca bir kırıntıydın içime ilk düştüğünde
vakitsiz bir anda...
bilmediğim bir neden beni alıp götürdüğünde o yerlere
keder ve budalalıktan başka yaşamın bir anlamı var mıydı?
aradığım aşkı bulduysam sendedir
ya bu benim içimde dolaşan da kimdir
ya bu benim içimde mekan tutan da kimdir.

adem evvelinden beri bir yanımız noksandır neylersin...
beni bu alemde divane gibi gezdiren sen değil misin
geriye kalan yanlızca tanımadığım bu tendir
aradığım aşkı bulduysam sendedir
ya bu benim içimde dolaşan da kimdir
ya bu benim içimde mekân tutan da kimdir

susarak özlüyorum seni-fadıl öztürk

2009-08-24T14:14:00.001+03:00

sözcüklerim varmıyor uzaklığına,
suskundur takvimlerde adım üstelik,
bir bir düşüyor bütün öpmelerim,
ağır yenilgiler alarak.
kalbimse sildi bütün defterlerde,
adresini, yokluğunu kıyamet bilerek.

sadece susarak özlüyorum seni
hiç tanımadan, ne garip …
sense uzaklara çivili,
bir deniz gibisin resimlerde

dokunsan dersim olur göçerim mecburen,
yalnızlığın on milyon olur,istanbul
duydum çok sonra,
adın önemli değil;
acın aynı tadı veriyor zaten.

islık çalan zamanlardan gelmiştim,
bilirim bulutları eskitmenin güzelliğini,
zaman, o zaman değil şimdi,
güneş yine doğar bu kente,
ama gözlerin... gözlerin...

şimdi adı yok hiç bir sevgilinin,
sıcak dokunuşunda dağılan,
binlerce öpücüğün...

işte, buna bıçak çekiyorum,
bir kadın, aşkını savunan
bir çocuk, gülüşü gibi ince,
bir havalanış...yok
belki de çekip vurmak ,
bütün uykuları göz kapaklarında...

o mavilik derdi

2009-08-19T17:34:00.001+03:00

beni uykudan uyandırır uyandırmaz
dünyanın bütün huyları yüzünde
ben bunlardan birini seviyorum en çok
sana bir nar kesip uzatıyor ya doğa
tutsam tanelerini
sevincin gözyaşları derdim buna.

bir süre bakışıyoruz karşılıklı
ben uykudan uyanır uyanmaz
benimle şiir gibidir bu
tam karşımda ama yazılmamış
durmadan bileniyor aklımda.

seni unutarak baktığımda bile
dünyanın her yerlerinden geçiyorsun
yayılıyorsun kalabalıklara
yalnız yayılmak mı
aşkın en büyüğü, en dayanılmazı demeli buna.

özlenirsin, alabildiğine varsın da
daha da var oluyorsun gün günden
olgun bir meyva gibi güleceksin zamanla
bir kadın da değilsin, bir kişi de değilsin
bir kuş olsa mavilik derdi buna.

edip cansever

Mırıldandığım şeylersin-Haydar ERGÜLEN

2009-07-21T13:06:00.001+03:00

senin harflerin için
1.
mirildandigim her seysin, sesinden öpüyorum
sessizligine de egiliyorum fakat neredesin
kapaninca harflerinin kapisi: adin
siirim!
heceler gibi öpüyorum iste iki hecesin
adindan basliyorum öpmeye kirlara çikmis
harflerinin arasindan öpüyorum: agzin
cennetim!
dilin hâlâ çocuklugun suyuyla terli
ve haylaz suyundan öpsem küskün
bir çesmenin harflerin susuz. dilin
cehennemim

2.
mirildan dur bana, senin üstüne harf
getirmem daha, agiz agiza duruyor
harflerin: sevmenin birinci hâli gibi
telasli duruyor da ben utaniyorum
üçü bakarken birini öpmeye senin!

3.
harflerin aralanmis
sesliler sevisiyor
sessizlere bu cümlede
sira gelmeyecek gibi

harflerin yatisinca
belki duyarsin içinde
sessizlerin uykusuz
kaldigi o cümleyi

aski seslendirirken
unuttugun mirilti
bizi sessizligimizden
dogru bagislar belki

4.
bir ses sesini öpse
harflerin uykusuz kalir

5.
dün sabah önünden geçtim
kagit gibiydi harflerinin yüzü
aralari açilmis olmali
bütün gece sevismekten

6.
mirildandigimiz seyler
kalmayinca aramizda
agizda söz, gövdede ter,
bir ask bunlarla biter

7.
harflerin gülüstügünü senin adinda gördüm!

Mavi Kuş ve Küçük Kız

2009-07-16T18:22:00.002+03:00

bulutlar iç içe ve her an başka bir resim oluyorlar
başka bir adla, başka bir zamanda rastlasaydım demiştim ya o gün sana
vazgeçtim, kaçmak yok, söz bu kez
çok güzel uyuyorsun diye yanımda
bak, çok gevezeysem, hadi kapat çenemi
sözcükler ne ki duygular yanında

yoksa yarın sabah uyanıp ayrılınca
utanacağım şeyler söyleyebilirim şimdi
ya da bırak hazır açmışken kapılarını
kalbime biraz daha temiz hava girsin

yalancıyımdır biraz ama bana inan
sarhoşken hep çok sahiciyimdir
yine fazla içmiştim bu akşam da
coşmuş kalbim,of nal gibiyim.
sağır, kör, dilsiz görünür kalbim
ama bil, ben aslında iyi biriyim

bilirim, çok kirlidir aşk sicilim
sadakat konusunda pek iddialı değilim
ama bu kez farklı olsun diye
sen denersen, ben de denerim

pek iyi olmadı şarkı, boş vereyim
gel hadi ‘ortaçgil’ dinleyelim
sıcaklığını verirken sen bana
sızayım aniden kollarında

çok düşündüm kaçarım diye ama dedim;
ne zaman anlaşmış ki kalple beyin
ve hele ne zaman düşünsem seni
yaprak gibi titriyorken kalbim

Tam

2009-07-02T23:46:00.002+03:00

Hiçlikten geliyorum
Içimde kocaman bir boşluk
Içimde sonsuz bir deniz
Bir olmak için
Tam olmak için
Eksik kaliyorum...
Eksik yanlarımı tamlamak için
Sığ sularda yüzüyorum.
Dinlendirmek için sevda yorgunu yüreğimi

ırak...

2009-06-05T21:16:00.000+03:00

Yüreğim...Bana ilk kez böyle seslendiğin günün üzerinden asırlar geçti sanki.Şimdi bana kilometrelerce,yıllarca uzaktasın.Oysa yanındaydım,gözlerine bakıyor,kokunu içime çekiyordum.Bilirsin seninleyken tüm anları o ana sığdırmak istercesine yaşarım.Nefes bile almaktan korkarak.O anı durdurmak mümkünmüşcesine.Öylece kalıverse zaman.Hiç geçmese.Benden uzaklaştığını görmesem.Gözlerinin uzaklara baktığını.Sevmediğini artık.
Içimin kanayan yerlerini iyileştiremiyorum bugünlerde.Deniz basıyorum yaralarıma.Boş bıraktığın yerleri sözcüklerle doldurmaya çalışıyorum.Sen benden bunca gittin ya,ben kendime bile bu kadar ırak olmamıştım...

Bir 35 yaş minnet listesi

2009-05-30T16:26:00.007+03:00

Bugün 35 yaşımın son günü...Yarın 36 yaşında olacağım.Bilenler bilir ben 35 yaşını çok önemsedim -ki bunun sebebi bizzat şairin kendisidir,yaş 35 yolun yarısı diye şiir yazarsan bazıları böyle telaşlanır işte:)- Ne diyordum bu telasla istedim ki bu vesile ile yapım ve yayında emeği gecen herkese tesekkür edeyim.Türkçe karakter sorunun sorumlusu bizzat telefonumdur:)Çünkü bu satırları havvalanında uçağı beklerken yazıyorum :)

Öncelikle dünyaya gelmeme fiili olarak sebep olan ve arızamında temeli olan sevgili anne babam Canan ve Mümin Kösten'e tesekkür etmek istiyorum.Sizi cok seviyorum:) Daha problemsiz bir çocuk olmayı isterdim ama malzeme ortada:)

Dünyaya geldiğinden beri hayatımı karıştıran(hiç öyle bakma sen dogana kadar dünyanın kralı benmişim fotoğraflardan belli) ama doğduğuna hiç pişman olmadığım,oyun arkadaşım,can ve karın yoldaşım ve son yıllarda daha önemli bir vasıfla buse ve toprağın annesi canım kardeşim Deniz Taban Kösten'e; insanın kız kardeşi olması dünyanın en büyük şanslarından biri seni cok seviyorum ablam...Her zaman ,her şartta yanında olacağımı asla unutma.

Doğduğu ilk günden beri bana bir cok ilki ve dünyanın en muhtesem duygusu teyzeliği _yarı anneliği_ tattıran,bir çocukta umduğum her niteliğe sahip olan,teyzesinin kopyası ve onu endişelere gark eden biricik kızı Buse Taban,iyi ki doğdun aşkım...

Bir kalpte iki sevginin aynı şiddetle taşınabileceğine beni ikna eden,hayatımın en erkeği,teyzesinin kuzusu,dünyanın en tatlı seyi Toprak...Iyi ki bize katıldın teyzecim sensiz cok eksik kalırmışız.

Eniştem,sevgili Melihcim sadece yeğenlerim için bile sana minnettarım...

Hayatımda ,kişiliğimde çok fazla katkısı olan,kocaman bir ailenin parçası olmanın ne kadar büyük bir şans olduguna,hayatta hiç yalnız kalmayacağıma beni inandıran,hep birlikte kocaman bir yürek olan ve parçası olmaktan büyük gurur duyduğum Kösten ve Sevim ailelerinin simdi aramızda olan olmayan bize sonradan katılmış ama bizden bir parça olmus ve herbirini ayrı ayrı çok sevdiğim ama tek tek yazarsam sayfanın yetmeyeceği tüm sevgili akrabalarıma...iyi ki bu ailede doğmuşum..

Gelelim en büyük ekibe...Hayatım boyunca insanın dünyada iki ailesi olduğuna inandım.Birini kendiniz oluşturuyorsunuz.Onlara dost deniyor.Küçük prensteki gibi dostlarınız sizi evcilleştiriyor.Dostlarını sıralayamaz insan bu sebeple kronolojik bir sıralama uygun olacak sanırım:)

Insanın babası asker olunca cok geziyor ve çok insan tanıyor.Hepsi farklı izler bıraksa da çoğu ile bağlarınız yıllar içinde kopuyor.Bazısı içinde ne kadar uzak olursa olsun hep bir parçanız olarak kalıyor. Benim de çocukluğumdan hep bir iz olarak benimle olan sık görüşemesekte bir parçam olan sevgili Çiğdem.Seni seviyorum tatlım.Ailenle çocuklarınla hep çok mutlu ol:)

Lise 2. Sınıftan beri hayatımın denge unsuru,en çılgın zamanlarımda akıl hocam, beni mutluluktan ağlatan tek erkegin annesi canım Ebrum.Sesim pek çıkamasada kalbimde özel bir yerin oldugunu,seni,kubiyi,doruk ve damlayı cok sevdiğimi biliyorsun.

Üniversiteye kayda geldiğimiz ilk gün hayatına girdiğim,sonrada bir daha bende kurtulamayan,iki kız kardeşi yetmezmiş gibi birde bana ablalık yapmaya kalkan,hayata karşı cesaretine ve duruşuna hayran olduğum,ne derse ciddiye alıp dinlediğim nadir
insan,canım dostum,dünyanın öbür ucunda bile yanımda olan sevgili Reyhan.Daha ne diyeyim seviyorum seni.

Üniversite hayatımın tek neşeleri,beni yeniden yaratan ekibin diğer 2 üyesi Necibe ve
Rasiha.Iyi ki sizleri tanımışım.Szilerle birlikte zenginleştiğimi biliyorum ve hep hayatımda olmanızdan çok mutluyum.Yaşasın facebook.

Üniversitenin 2. Yılında önce aynı odayı sonra bir nevi hayatı paylaştığım dostum degil kardeşim,ben bildiğim,ailesi ailem,sevdikleri sevdiğim olan canım dostum ...Serap.Biraz daha yazarsam ağlarım iyi ki varsın işte, iyi kötü ne yaşarsak hep omuz omuza yaşayalım insallah...

Hayatıma sanal yollardan girmesine rağmen hayatımın en önemli gerçeklerinden olan,aramıza giren kilometrelerin hiçbirşeyi değiştiremediği,en büyük emanetimi ve içimin gizlerini taşıyan,2.kızkardeşim,Nergis...Sayende Istanbul komşu kapısı oldu.Seni cok seviyorum.

Dünyaya degil evrene bakışımı değiştirdin.Sensiz hayat çok renksiz olur.Hep böyle ol ve yanımda kal,seni çok seviyorum Melis:)

Dünyada ki tüm ikizler burcu insanlarının benim gibi manyak olmadığını ,bir insanın bu kadar çok sey bilmesine rağmen hala ben biliyorum demeyecek kadar mutevazi ve sakin ve huzurlu ve işte birsürü sey olabileceğini öğreten sevgili Ebru.Sen farkında değilsin ama bir insan için bulunmaz bir hazinesin canım:)

Aksigorta'ya adım attığım ilk günden beri oradaki kader arkadaşım,ekürim,en çok benzediğim,en çok ayrı olduğum,cok sevdiğim çok kızdığım ama asla vazgeçemediğim sevgili Nihal.Iyi ki hayatıma girmişsin seni seviyorum.

Evrencim.Su bir kac aydır evrenin en büyük sınavıyla sınanıyorsun.Biliyorum ki ileride bu günleri kötü bir anı olarak hatırlayıp Naz'la birlikte
büyüyeceğiz.Seni cok seviyorum canım.Hep yanındayım,sadece iste yeter.

Sevgili avukatım,akıl kumkumam.Hayatımdaki koç burcu kadınları olmasa
ne yapacağım ben iyi ki varsın Başakcım.

Leylacım.Ayrı gayri olsakta yüreklerimiz bir ona süphem yok.

Aslı,Nesli,Aysun,Emel,Sarah,Melda,Gülay,Elif,Didem,Duygu...Adı kalsada bkk'nın sizı ilk o vesile ile tanıdım iyiki de tanımışım.Hepinizin hayatımda olmasından çok memnunum.

Onlar benim hayatımın erkekleri.Kahramanlarım.
Hakan...Sen benim erkek kardeşim ve her durumda kurtarıcımsın.Sensiz olmayı düşünemem
bile,Sertan,seni anlatacak kelime yok canım.seni düşününce hayatım kolaylaşıyor.Mert.Ruh eşim,sevgili arkadaşım...Sensiz kalırım diye ödüm
kopuyor biliyorsun.Alpercim .Cok kısa bir zamandır hayatımda olsanda
iyi ki geldin,renk kattın.Eymen,su ara hayatlarımız çok kesişmiyor
olsa da benim için hep çok özel kalacaksın.Ahmet...Herşeye rağmen iyi
ki tanıdım seni.Birşeyler isterken iyice detay vermek gerekmiş anladım sayende..Iki arıza genel bir kısa devreye neden oluyor kabul:)

Bu liste yüzlerce isimle uzayabilir.Mesela Nilufer olmasaydı şirkette sabahlıyor olurdum:) Adaşım olmasa bazı kararlarımda daha az cesur olurdum,Özge olmasa fala inanmazdım,Kemal abi olmasa beyazı patlatmadan çekemezdim,Mustafa Hocam olmasa kelimelerle bu kadar derdim olmazdı,Fırat olmasa büyük laflar etmemeyi
öğrenemezdim,Meral abla reiki ile tanışmazdım,Barbaros olmasa bilgisayar konusunda bu kadar şey bilemezdim....Bu liste inanın cok uzar.Adını yazmadıklarım ne olur
darilmasın bana.

Ne şanslıyım ki 35 yılda ,para degil insan biriktirmisim aslında.Onları unutmayalım,benden selam söyleyin bütün aşklarıma...

Sözü seninle kapatmak istedim.Yüreğimin yıllardır değişmeyen sancısı.Seni sevdiğim için bir an bile pişman olmadım.Iyi kötü herşeyi iyi ki yaşadık ve umarım sen sonsuza kadar benimle olursun.

35 yıl göz açıp kapayana kadar geçti.Uzun degil adam gibi dolu dolu ve sağlıklı yaşamak aslolan.Hayatımın yaşanacak tüm acıları bu kadar olur umarım ve bundan sonra hayat bana güzel süprizler hazırlamaktadır.Dogumgünüm kutlu olsun:)

sebebim aşk şu aralar

2009-05-21T17:58:00.001+03:00

taş olup sustum
ruhum adını çağırdı
son saati vuruyordum
ömürde son zamanı
kış olup dondum
kalbim yine alev aldı
ben ölümü soruyordum
önümde aşk uzandı

insafa gel al yanına
yaşıyorsam aşk sebebim
durmadın yürüdün kanıma
dön gel affettim
yüreğim ağır ağrısına
dayanırsam aşk sebebim
ödedim düşeni payına
dön gel affettim

sır olup kaldın
nerde bulamam izini
yokluğundan usandım
ne olur duyur sesini

bi dilek tuttum
yıldızların ışığında
sen diye diye avundum
geldin rüyalarımda

insafa gel al yanına
yaşıyorsam aşk sebebim
durmadın yürüdün kanıma
dön gel affettim
yüreğim ağır ağrısına
dayanırsam aşk sebebim
ödedim düşeni payına
dön gel affettim

Beklenen bir hayatın kurgusu

2009-05-15T13:06:00.001+03:00

Yeni bir hayat kurgusu(kısacık bir hikaye)
(Cihangir’de bir yerlerde…)

-Yeter artık ama kardeşim…Akşama açıyoruz barı sen hala şurası olmadı diyorsun.
-Yok abi sadece akşam biz çalmasamıydık acaba diyordum bu heyecanla…
-Sanki müsamereye çıkıyorsun delirdin galiba sen oğlum….Kızlar da geldi hadi yürü ya gidip son hazırlıkları halletmeliyim…
….
Ayvalık..Cunda da bahçe içinde bir ev…Bahçede 10 yaşlarında ve 3 yaşlarında iki çocuk köpekle birlikte koşturuyor.Bahçedeki fidelerin arasından kafasını kaldıran gençten bir kadın .Oğlum ter içinde kaldınız yeter, şu domatesleri mutfağa götürürmüsün? Evet canım biliyorum uçağı kaçıracağım biraz daha sallanırsan.Teyzenlere bırakacağım seni.Toprak çıldıracak zaten sen geliyorsun diye….
….
Evet yarın döneceğiz.Hiç değilse sen gelseydin baban için keyifli olurdu…
…
Tamam anladım yine bir yığın programınız var …Bize zaman ayıramıyorsunuz beyefendi…
…
Dur yakalayacağım şimdi seni  Gel buraya 
….

(bir süre sonra İstanbul’da)

Telefon çalar:
-Merhaba hayatım…
-…
-Açılış 10 ‘da..Gece tabiî ki..Yetişebilecekmisin sen?
-…
-Ben karşılayayımmı seni?Kaçta inecek uçak?
-….
-Tamam canım tamam…8 gibi aşağıda buluşuruz o zaman..Çocuklar ne yapıyor? Öp benim için onları..Gelmiyorlar hala ha  Peki bakalım…Dikkat et kendine aşkım…
….
Akşam 8…de
-İyiki geldin…Şimdi düşüp bayılacağım vallahi…Elim ayağım titriyor..Ne kadar zormuş insanın kendine ait bir yeri olması…Gülmesene ya…Tamam bu işi ilk yapışım değil ama…Kaç senedir rahata alışmışım…Şu kargaşa bitince bende kaçacağım seninle…Güzel bir tatile balık tutup yan gelip yatmaya ihtiyacım var..Bu deliler buranın hakkından gelir nasılsa…
…..
-Tabi abi klavyeyede Mahmut’u otururuz.Ha yemek yapmış ha klavye çalmış ne fark eder…Kızım sen mutfağa girmiyormusun? Kabak Çiçeği dolmasıydı şuydu buydu o kadar heveslendirdin bizi…Hadi bakalım…
---
Akşam 1’de
-İnanamıyorum ya nasıl bir kalabalık bu…Sahnede bir an bayılacağım sandım…Bu kadar iyi olacağını tahmin etmiyordum ben bile …
-…
-Sen söylemiştin biliyorum ama yinede çekiniyor işte insan…
-…
-Of ya … Eve gidip uyumak istiyorum artık…Şarapta acaip başağrısı yaptı.Sen nasılsın? Hadi eve gidelim bundan sonrası geyik zaten ….

…

Cihangir de evde…

(şirin döşenmiş bir çatı katı…ortada kocaman rahat koltuklar…duvar boydan boya bir kitaplık ama kitaplığın önünde de üst üste dizilmiş kitap ve cdler var…kocaman iki kolon’a bağlanmış müzik setinin yanında bir klavye var…bu salon bir terasa açılıyor..Terasta sakız sardunyalar açmış rengarenk…teras ve salon arasında kapı açık…terasta yerde minderler var…salondan karşıdaki yatak odasının kapalı kapısı görünüyor..mutfak yatak odasının yanında…kapıyı açıp yatak odasına girince kocaman bir yatak görüyorsun odada o kadar..duvara gömülmüş gardrop…dilsiz uşakta bir süet ceket asılı…karşıda bir oda daha var ...çocuk odası olduğu belli ama boş…)

-Öldüm artık yeter…Evi özleyeceğim aklıma gelmezdi..Nasıl bir kargaşaydı o…Saat 5 olmuş… Ben bir kadeh şarap koyacağım…Sen de istermisin?
-…
-Doğru aslında yeterince içtik,çay daha iyi bir fikir bende içerim yaparsan..Duşa girmek istiyorum önce....
-…
-Çay demlenene kadar çıkarım tabi..Sen keyfine bak…
……………
-Bu çay iyi geldi …Havalarda hala güzel…Sardunyalar harika değilmi?
-…
-Evet …Cundadaki evin bahçesine de ekelim birkaç kök..Nasılda özledim … İnanamayacaksın ama kediler köpekler bile gözümde tütüyor…Gidip Ayhan’ın orada kalamar yiyesim bile var…Yine alayım tavlada boyunun ölçüsünü…Ben ne yapıyorum burada söylermisin?
-…
-Tamam çocukları yarı yolda bırakamam ama bir tanede Cunda’ya açarız bar…böylece idare ederiz.Ben İstanbul’da fazla kalamam biliyorsun ya …Hem çocukları burada büyütmeyeceğim…
-…
-Sana kızmıyorum kuzum…Burası sıktı beni.Hele şu açılış telaşı mahvetti…Öyle yorgunum ki…Hadi gel yatalım ne olur…Şu an sadece uyku paklar beni ….Yarın da kaçalım hemen…Nefes alamıyorum artık İstanbul’da….

Değişik bir anneler günü kutlaması niyeti

2009-05-08T13:20:00.012+03:00

“Ben şanslı bir çocuktum artık anlıyorum anne .”

Çocukluğum cennet gibi bir yerde geçti.Dikili’nin Bademli Köyü’nde.Biz yazları köyün Alanlar adı ile bilinen yoğunlukla tarlaların olduğu kısmına göçerdik.Alanlarda dedemlere ait 5 dönümlük bir bahçemiz ve içinde iki göz odadan ibaret evimiz vardı.Sabahları yeni doğan günle birlikte gözümü açtığımı hatırlarım.Eğer o gün deniz dalgalı değilse babam beni denize götürecek demekti ve ilk sözcüğüm hep aynı olurdu:”Baba hadi kalk deniz tahta gibi.”

Alanlar, yaz süresince köyün büyük bir kısmının göçtüğü bir bölgeydi.Gözünüzün alabildiğine uzanan tütün tarlaları.Tütün dizmeyi çok küçük yaşta öğrendim.Tütünü kocaman iğnelere dizmeyi,o iğnelerden kargıları aktarmayı ve kurutmayı.Dizerken elinizdeki tütün zehirini,.O gün bugündür çok acı her şey tütün zehiridir benim için ,belki bu yüzden tütüne meyl etmemişimdir hiç.

Çocukluğumun bahçesi.Hatırlarsın mutlaka anne ,dedem çeşit çeşit sebze ekerdi bahçeye .Hiç unutmazsın ki o koparıp sana verecek çiçek bulamazsam o fasülyelerin çiçeklerini toplayıp sana getirdiğimi.Ama ben bu yüzden dalından kopan patlıcanın,fasülyenin ,domat’ın tadını bilirim.Kokusunu da.Bu yüzden migroslarda bile beni tanırlar tüm sebzeleri koklayıp almamdan.

Bahçede meyvelerde vardı elbet.Kocaman bir kayısı ağacı,armut ve ayvanın aşılandığı bir ağaç,malta eriği,şeftali,kuyunun başındaki nar ağacı,hemen girişteki karadut ve tabiki yol boyunca uzanan incir ağaçları.İncirden düşen iflah olmaz derler bizde belki benimde arızamın sebepleridir incir ağaçları.

Kapının hemen yanında toprak bir fırın vardı.Orada büyükannemin pişirdiği ev ekmeklerine o yaşta pek pirim vermezdim doğrusu,beyaz ekmek arardım.Rahmetli dedem bizim için eşek sırtında köye iner ve beyaz ekmek alırdı bakkaldan.Şimdiyse o ev ekmeklerini yapmaya çalışıyorum ve bu hayatımdaki yaman çelişkilerden sadece biri anne …

Kocaman sofralarda bahçeden toplanmış sebzelerle yapılan yemekler yenirdi oralarda.Babamın tuttuğu balıklar.Büyükannemin kocaman kara tavasında yaptığı kızartmalar.Akşam saatlerinde kavrulan bademlerin ,ayçekirdeğinin kokusu…Lüks lambası ışığında oynanan fincan oyunu.Karanlıkta ardına saklandığımız zeytin ağaçları.

Ben çok güzel bir çocukluk geçirdim anne mutlaka sende biliyorsun.Sen benim yaşlarımdaydın o zaman.Şimdyse üzerinden yıllar geçti.Çocukluğumun geçtiği bahçede şimdi sadece zeytin ağaçları var.Dedemin ölmesi ile birlikte bahçeye göçemez olduk.Bizimle birlikte bir çok insanda gitmedi oralara.Alanlarda şimdi çok güzel evler var.İnsanlar için bir sayfiye yeri benim çocukluğumun tütün tarlaları.Bu hafta sonu gittiğimde yine yıkılmış o iki göz odada çocukluğumu aradım anne…O da göçük altında kalmış sanırım.

Bu hafta sonu anneler günü anne.Bu yazı ile ben seninde büyükanneminde anneler gününü kutlamak istemiştim aslında ama konu uzadı anlayacağın.Bu da bir nevi teşekkür sayılsın.

Seni çok seviyorum anneciğim.

Anneler günün kutlu olsun.

Hıdırellez(Yeşeren Gün)

2009-05-05T21:18:00.002+03:00

En güzel İzmir'de kutlanır hıdırellez.Piknikler..Gece ateşleri.Çocukluğuma ulaşan is kokusu...Boyumuzu aşan ateşin üstünden korkmadan atlamak.Gül ağaçlarının altında küçük evler arabalar..Biz büyüdük..bizimle birlikte hayallerimizde büyüdü sanki.Ama yağan yağmura rağmen İzmir hala is kokuyor.
Tüm dileklerinizin gerçek olması dileğiyle.
BENİM İÇİN NAZIN BİR AN ÖNCE SAĞLIĞINA KAVUŞMASINI DİLEMEYİ UNUTMAYIN.

HIDIRELLEZ VE RİTÜELLERİ
hıdırellez günü 6 mayısa tekabül etmekte olup bizde kullanılan ve
rumi tabir edilen jülyen takvimin de ise 23 nisan gününe
rastlamaktadır işte hıdırellez gerçekte hızır ile ilyas'ın bir
araya geldiği gün olduğu inancı altında kışın sona erip yaz
mevsiminin başlamasının günü olarak kutlanmaktadır.(1).

hidirellez inançlarimiz ve itikatlarimiz.

1.hıdırellez sabahı sığırları sığıra kovarken eline meyve veren bir
ağacın dalından koparılan değnek ile icra edilir. bu geleneğimiz
hala uygulanmakta ve inanılmaktadır. bugünde tüm doğanın
yeşereceğine inanıldığından bu uygu lama ve inanç türemiş olabilir.

2. 5 mayıs akşamı tüm kapılara ısırgan otu veya yemişken dalı asılır.
cadıların ve kötülüklerin girmemesi içinmiş. bu şekil de yaparak
onlardan korunacağına inanılırmış. bu inanç tam olarak bu gün
inanılmasa da kapılara ısırgan otu ve yemişken dalı asılmaktadır.
isırgan otuna elini değirildiği an ısırı batma)şekilde yakar aynı
şekilde yemişkenin de dikenleri çoktur.
değdiği an çok acı verir .bu niteliklerinden dolayı kapılara
asılması yapılmıştır.

3.hıdırellez sabahı devesil ve benzeri otlar ile tütsü yapılır.
bazı güçlere kaşı korunacağına inanılırmış. gelenekler bölümünde
tütsü ve tütsü ile yapılan inançlara geniş olarak yer
verilmiştir.

4.ateşten atlanınca günahlardan arınılacağına bulaşıcı hastalıklara
karşı korunacağına inanılmış. ateşi bir nevi aşı gibi uygulamışlar.

5.hıdırellez sabahı sağılan sütün dağıtılması ve bir kısmından da
taze peynir yapılıp dağıtılması o malın zekatı ve bir nevi hakka
şükranının ifadesi olarak kabul edilip uygulanmış .bu gün
bilinmediği için yapılmamaktadır.

6.salıngaçta sallanırken yapılan dua ve niyetlerin olacağına
sallanılmak suretiyle de bazı günahlardan kurtulacağına
inanılmış. ve uygulanılmış.

7.gün doğmadan ekinleri dolaşma geleneği ve inancı varmış. doğanın
yeniden yaratıldığına inanıldığı için bu yenilme içinde bulunmanın
insanlara bazı yararlıklar getireceğine inanılmış .o anı ve
duyguyu yaşamak ve duymak inancı ile uygulaması günümüze kadar
gelmiştir.

8.6 mayıs sabahı gün doğmadan çiğ üzerinde yuvarlanılırsa yeni
hayatın yeni doğanın gücünden bünyesine aktarılacağına inanılır
ve uygulanırmış. bedenine girmesi ile sağlıklı olma isteği
bulunmaktadır. ayrıca akan bir çeşmeden yüz
yıkanırmış. ayrıca gece düşen çiğ damlacılarını toplayıp yüz
yıkanırmış.

9.hıdırellez sabahı suya giden kişi evinden götürdüğü tere yağı
çeşmenin taşına sürer ve çeşmeden alınan suyun dinçlik ve yeni bir
yaşam gücü vereceğine inanılırmış. hayvanların verim gücünün
artacağına inanılırmış.

10.bütün gece uyumayanların hıdırellez çiçeği toplamaya hakkı
varmış. ancak sabaha kadar uyumadan durursa bu uygulamayı
yapabilirmiş. bunun içinde inançla sabır olmalıymış.

11.hıdırellez sabahı gün doğmadan akan bir derenin üzerinden
atlanır ondan sonra salıngaçtan sallanırmış.

12.arpa ve çavdar başağı ile genç kızların saçlarını belik yaparak
örmesi geleneği varmış. ayrıca o günleri yaşayanların başlarına
ve yakalarına gül takılması geleneğinin varlığından söz
ediyorlar .ayrıca yaşlısı gencin elinde hı dırellez yerinde
ellerinde birer demet çiçek vardır. çavdar ve arpalar hıdırelez
zamanı başak çıkarırlar. saçlara örülen belikler başak sırasını
andırır .hele yeşil başak ile örüldüklerinde bu gün hayal bile
edemeyeceğimiz güzel bir başak görünümü verirmiş.

13.ağaç kaşıklar ile o sabah yemek yenilirmiş .o sabah evde
misafirlerin dahi kaşıkları toplanır yakılırmış. eğer kaşıkların
içinde yanmayan olursa o eve o gece hızır'ın geldiğine
inanılırmış.

14.hıdırellez çöreği yapıldığı zaman 12 eşit parçaya
bölünür .ilk parça niyet hızır a çekilir. çekilen parçalarda çörek
içinde ki para kime çıkarsa o sene ki varlığın ona çıkacağına
inanılır. ikinci parça tarlalara sonra evde en büyük kişiye
çekilir.

15.taze peynir yeme geleneği uygulanırken eğer ev sahibi tarikat
ehli ise bir mürşit veya dervişe duadan evvel kısa bir çırak
uyarması yaptırılır.(tarikat kuralına göre mum yakılması)dua
ananeye göre bundan sonra yapılır.

16.hızır ve ilyas'ın bu gece buluştuğuna inanılır. yazın
başlangıcı kışın sonu olarak kabul edilir.

17.eskiden evlerin dışları toprak ile iç kısımları kireç ile
sıvanırdı .bu işlem hıdırellez'e bir ay kala yapılırmış.

hıdırellezide 3 hafta geçmeden sıva yapılmazmış.3 perşembe geçmeden)
toplam 7 perşembe uygulamalarda ilke edinilmiş. bu konuda geniş
açıklama kurban geleneklerimizde geniş bir şekilde anlatılmıştır.

18.koyun sürüsü olanlar hıdırellez de yazı gördük başağı gördük
diye malı zekatı için körpeli kuzulardan kesilecek kıvama gelmiş
olanlardan birini kesip dağıttığı gibi bir kaç haneye yemek
veriyormuş .amaç kula yapılan hizmetin yani "halka hizmet hakka
hizmet" inancı ile yapılıyormuş. bir nevi gönül birleme bir gönül
e girmedir.

19.genç kızların gelecekte evlenip yuva kuracakları eşi ve iyi bir
hayat için bu niyetle gül dibine yüzük saklarlarmış. yüzükleri bir
kaba koyarlarmış. kabın içine de su konulur muş. bu su niyet ile
hıdırellez sabahı gül dibine dökülürmüş.

20.değirmencik oyunu sonrası bitiminin ardından değirmenin
toprağı tüm ambarlara saçılır. bolluk ve bereketin artacağına
inanılır. bu geleneğimiz günümüzde de halen
uygulanmaktadır .değirmencik oyunu etraflıca gelenek lerimizde
açıklanmıştır.

21.hıdırellez gecesi(5 mayıs akamı) tüm köylerimizde ahırların
ve ağılların üzerlerinden silah atılmaktadır. bu inancın niçin
yapıldığını sorduğumuzda hayvanların bulaşıcı hastalıklara
yakalanmaması ve çok olması dileğinden kaynaklandığını
söylüyorlar.

22.var ve yok mayası tutulur ona göre dilek tutulup yapılan ekmeğin
konu komşuya geleneğe göre dağıtılması inancı varmış. bu gün bile
pek çok yaşlılarımızın hatırlamadığı geleneklerimizdendir.

23.hıdırellez gecesi hak'tan dilenen dilekler edilen dualar hak
katında kabul ve makbul olunurmuş. bu günde inanılan bir
itikadımızdır.

24.trakyada'ki amuca kabilesi ve diğer ehli-beyt tarikatlarının
gül'e karşı aşırı derecede sevgileri ve itikatları vardır. hatta
iki tarikat mensuplarına halk gülşeni(gülşani ) lakabını takmıştır
ali koçlulara ve şeyh bedreddinilere).bu iki tarikatın gülşeni
tarikatı ile bir alakaları yoktur.biri şeyh bedreddini tarikatı
diğeri ise seyyit ali sultan'a bağlı evladiye kolu olan ali
koçlulardır .manilerimizde ve türkülerimizde gül büyük yer
tutmaktadır. nedenini araştırdığımızda çeşitli şeyler söylenmesine
rağmen net bir cevap alamadık .aşağıdaki örneğin bu konuya bir
fikir vereceğini umduğumuz için yazıyoruz.

"hıdırellez adetlerinde bir gül ağacı unsuru ortaya çıkıyor.
bunun sebebinin hızır ile ilyas'ın hıdırellez gecesi bir gül fidanı
dibinde buluşacakları olduğu müşade edilir." (7)

bektaşi ve alevilerde gül nefeslerimize bile konu olmuştur.
örneğini yazacağımız bu dörtlüğün iki şaire de mal edilmektedir.
ümmi sinan'mı yoksa seyyit nesimi 'yemi olduğunu bilemiyoruz. ilk
iki dörtlüğünü yazıyoruz.

bu gün ben pirime vardım
pirin cemal'i güldür gül
oturmuş taht makamına
tahtı revanı güldür gül

gülden terazi tutarlar
gülü gül ile tartarlar
gül alır gül satarlar
çarşı pazarı güldür gül.

25.hıdırellez de ve nevruz da mezarlıklar ziyaret edilir. dualar
okunur. mezar üzerleri temizlenip bakımları yapılır. fani
dünyanın manevi gücünün de olduğu hatırlanır ahiret e göçmüş
bulunanların da anılması yapılır. onlar için ha
yır işleri yapılır.

26.bir çok kişi hıdırellez geleneklerinin hatta oyunlarının bile
orta asya inançlarından olan şamanizm'e bağlıyorlar. sadece
trakya da tarikat kökenli olan amuca kabilesinin biyografisini
toplamaya başladığımda % 90 inanç ve geleneklerinin
itikatlarının şamanizm ile bağlantılı olduğunu gördüm. bazıları
isim ve şekil değiştirmesine rağmen özünden fazla uzaklaşamamıştır.

27.hıdırellez günü yapılan nohut ekmeğinin bolluk ve bereket
mayasının o eve geleceğine inanılmıştır. bu gün bileni ve
uygulayanı hemen hemen yok gibidir.

28.tarikat kökenlilerin hızır'a olan inançları büyüktür."kul
sıkışmadıkça hızır yetişmez" derler. biri zor anında yardım
görürse "hızır gibi yetiştin denilmesi bu inancın uzantısıdır.
inancın etkileri bektaşi ve alevi ozanlara da yansımıştır.
tekirdağın kılavuzlu köyünden merhum ali engin (sadayi') nin bir
nefesini örnek teşkil ettiği için yazıyoruz.

müminler derlenip bir cem olurlar
hızır ilyas demine hü demek için
bu kutlu günde hep bir candır
hızır ilyas demine hü demek için

ne güzel erkan kurmuş erenlerimiz
derlenip hep birlikte devran süreriz
evliyanın enbiyanın halini güderiz
hızır ilyas demine hü demek için

şirin olur cümle olur bu günde
şen şükran olun canlar ayn-i cemde
şifa bulurlar nuş çöker ol cemde
hızır ilyas demine hü demek için

şükür bizleri bu erkana ulaştırana
aşık olsun böyle cemale hizmet ocağına
sadayi bu gün eriştik güzel bahara
sadayi bu gün eriştik güzel bakarım
hızır ilyas demine hü demek için.

29.eskiden her kez in evinde hıdırellez sabahı ateş yakılmaz
hayvanların ve insanların üzerinden atladığı kutsal ateşten
evin ocağına ateş getirilirmiş. bu inanç ve itikat la yeni bir
hayata başlanırmış. ateşin insanın yediklerini pişirdiği ve
ısınmada kullandığı için ayrı bir kutsiliği vardır .hıdırellez
ateşine hızır'ın gücü geldiği inancı ile ateş oradan alınmakta imiş.

mayıs akşamı herkez evlerini önüne bolluk bereket getirsin diye darı
saçarmış.

31.hıdırellez akşamı gök kapılarının açılacağına hızır'ın gelip
kısmet dağıtacağına inanılırmış.
bu gece kısmete ihtiyacı olanlar sabaha kadar uyumayarak hızır'ı
beklermiş. eğer uyanursa hızır kısmetini veremeden gidermiş.

yaşar kemal "binboğalar efsanesi"nde anlatmıştır engüzel hıdırellez efsanesini..efsaneye göre 5 mayısı 6 mayısa bağlayan gece hızır ve ilyas peygamberler kayan iki yıldız şeklinde ,iki ayrı yönden gelip birleşirler ve yeryüzüne inerler..o birleşme anında tüm akarsular durur ve bir anlığına börtü böcek sessizliğe bürününür...bu birleşme anını sadece yüreğinde kötülük,içinde fesat olmayanlar farkedebilir..ve buna tanık olan ne dilerse olurmuş derler..
kitapta hikayesi anlatılan aşiret iskan kanunu gereğince yersiz yurtsuz kalma tehlikesi içindedir..tek umut hıdırelleze bağlanmıştır..aşirette en saf,en iyi niyetli,en kalbi temiz kim varsa ogece dilekte bulunacaktır...aşiret için yaylak,koyunlar için otlak ve çadırlarını kurmak için güvenli bir düzlük..üç kişi seçilir ve nehir kenarına otururlar yanyana..geceyarısına yakın..gözleri yıldızlarda,kulakları kirişte..
ilk ceren görür gökyüzünde kayıp birbirine kavuşan iki yıldızı,hızır ve ilyas ı..aşiret için dilemesi gerekenleri unutur ve dağlarda eşkıya olan biricik aşkına kavuşmayı diler diğer ikisine güvenerek..sonra köyün yaşlı emmisi duyar akarsuyun durduğunu..aşiret için..derken sonuna geldiği ömrü gelir aklına ve biraz daha ömür dileyiverir tanrıdan..son tanık 6-7 yaşlarında bir çocuktur..aşiret aklına bile gelmez babasını görmeyi diler.ve böylece aşiret devam eder yersiz yurtsuz serüvenine..

Cüzdandaki şehirler üzerine söylenmiştir

2009-05-01T00:02:00.003+03:00

Cüzdanında bir bozkır şehrini taşıyan bir adam için söylenmiştir..

Cüzdanındaki şehrin bozkırları gibi ıssız
Ve yalnız bir hikaye anlatıyordu gözlerin ...
Biraz daha baksam kaybolacaktım.
Sen ,
Kendinin bile bilmediği
Bir sonu yazıyordun her sabaha karşı,
Ve her gece silinen yazdıklarını
Tamamlamak düşmüştü bana ...
Motor sesi yüklü telefonlarında,
Yaşadığın şehrin gürültüsünün arasında bile alınabiliyordu
Yalnızlığının uğultusu.
Sen ,
Onlarca insanın arasında,
Onlarca insanın kalbinde,
Bir misafirdin sadece,
Konukluğu uzun sürmeyecek...
Çünkü tüm şehirlerden kovulmuştun sen,
Sürülmüştün...
Kendine vatan diye bir bozkır şehrini seçmiştin.
Ama asla kapısından giremeyeceğin o şehri
Yüreğinde taşıyordun,
Bu yüzden kimseye yer kalmamıştı,
ama sen hala bir boşluğun iziyle kendini kandırıyordun...
Issız...
Yalnız...
Kapat yarım kaldığın şehrin kapılarını,
Hadi çık saklandığın yerden,
Bitirmediğin şiirleri unut,
Açık pencereleri görmezden gel,
Yüreğinin uçurtmalarını serbest bırak,
Görmüyormusun başka şehirler yok...
Senin anavatanın sensin...

sözcük tamamlamalı bilmeceler

2009-04-30T23:43:00.003+03:00

Fill in the blanks
İşte tüm sorun bu aslında...
Bu boşluk varoluşumdan beri var
Lütfen itişmeyelim
Buralarda herkese yer var
Ormanda kızılmaske bin kaplan gücünde ama
bin kaplandan kırık bir aşk hikayesi çıkıyor buralarda...
Fill in the blanks
Boşluğu doldurun
Gidenin ,
Gelmeyenin,
Gitmeyecek olanın ,
Gelmeyecek olanın bıraktığı boşluğu.
Beklenenin...
Asırlardır ,
Ve ben biraz daha eksiliyorum her doldu sandığımda.
Fill in the blanks
Bir hayalin yarattığı boşluğu doldurun
Hadi ne duruyorsunuz
Hem siz çok sevmiyormuydunuz...
Fill in the blanks
Boşluğu doldurun...
Ya da bırakın
Dağınık kalsın...

...

2009-04-28T00:24:00.003+03:00

ne yapsam içimde bir sen büyüyor...

her sabah sana uyanıyorum yanlış bir şehirde
sen bana uyanıyorsun rüyalarından...
elimi uzatsam,
senin yüzüne dokunuyorum aynadan,
aynadan elini uzatsan,
yüzüm parmak uçlarında...
kendim kadar uzaksın bana
kendin kadar yakınım sana...
günde on iki kez aynı yerde buluşan
ama asla tam tamına birbirine kavuşamayan akrep ve yelkovan gibiyiz...
öyle apayrı
öyle bir gibiyiz...